ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΠΟΣΙΜΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΤΑ ΒΡΑΓΚΙΑΝΑ

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ..

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Προς την δημοτική αρχή  του δήμου ΑΡΓΙΘΕΑΣ συμπολίτευση και αντιπολίτευση και τον φορέα διαχειρίσεις στερεών απόβλητων ΜΕΑ. Ήμουν  στο χωριό για δέκα μέρες και δεν είδα να περάσουν να μαζεύουν τα σκουπίδια καμία μέρα  τι γίνετε;; Αρχίζει να παρατηρείτε ξανά το παλιό φαινόμενο να γεμίζουν ξανά όλα τα ρέματα με σκουπίδια. Από όσο ξέρω και έχω πληροφορηθεί  τα έχουν ανάθεση σε ιδιώτη εργολάβο μέσω του φορέα διαχειρίσεις ΜΕΑ στο ποσό τον 60.000 χιλ. ευρώ το χρόνο  Και προφανώς μέσω σύμβασης που έχουν υπογράψει όλοι η εμπλεκόμενοι προκύπτουν κάποιες  υποχρεώσεις του εργολάβου πόσες  φορές τον μηνά  την εβδομάδα πρέπει να περνά  να μαζεύει τα σκουπίδια ;; Ποιος ελέγχει αν περνά και μαζεύει τα σκουπίδια ο εργολάβος;; Και από ότι ξέρω ο δήμος του έχει παραχωρήσει και το απορριμματοφόρο  του δήμου γιατί και με πιο σκεπτικό και πιο όφελος για τους δημότες;;   Δεν ξέρω λέω μήπως  κάποιοι κάνουν τα στραβά  μάτια;; Μην ξεχνάμε αυτά τα χρήματα η 60.000 χιλ είναι χρήματα δικά  μας τον δημοτών είναι δημοτικά τέλη και έχουν ανταποδοτικό  χαραχτήρα  δεν είναι να πάνε για σπατάλες σε εργολάβους..

Π.Ι. ΒΡΑΓΚΙΑΝΩΝ !!

Ο χρήστης Dafni Sveroni πρόσθεσε φωτογραφίες στο άλμπουμ 27 Αυγούστου 2012.
Σχόλια στο f/b με αφορμή μια φωτο που ανέβασε η αγροτικός ιατρός Αργιθεας που εξυπηρετούσε και το περιφερειακό  ιατρείο  βραγκιανων για αρκετο καιρο..



Stefanos Mokkas Μόνο που είναι χωρίς γιατρό εδω και ένα χρόνο και παραπάνω .. Ευτυχώς υπάρχει η αγροτικός ιατρός Αργυρίου αυτός ο υπέροχος πρωτα άνθρωπος και μετά επιστήμονας που με δικιά τις θέληση και μεταφορικό μέσο πάει στα βραγκιανα κάποιες μέρες και γράφει τα φάρμακα στους χωριανούς και εξετάζει αν είναι κάποιος άρρωστος ..στα βραγκιανα επιτρέπετε να αρρωσταίνουν μόνο σαββατοκύριακο...την ευχαριστούμε την Αθήνα που κάνει ότι μπορεί να εξυπηρετεί και τους κατοίκους των βραγκιανων..
4 ώρες πριν από κινητό · Μου αρέσει! · 3

Konstantinos Agoris Σε άλλους Δήμους όταν κλείνει μια υπηρεσία (και ειδικά ένα ιατρείο / νοσοκομείο) γίνεται χαμός. Οι τοπικές αρχές ξεσηκώνουν τον κόσμο και δεν αφήνουν τους υπευθύνους σε χλωρό κλαρί...
Στη δική μας περίπτωση ακούσαμε το αμίμητο "Να πάτε στο κράτος να διαμαρτυρηθείτε" (σε ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση)... Ας ψάξει λοιπόν τώρα ο κάθε χωριανός τον Υπουργό Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζο, όπως του ζήτησαν οι δημοτικοί άρχοντες!

Α, και επειδή το θέμα το γράφει εδώ και καιρό η Φωνή Βραγκιανιτών κάποιοι προσπάθησαν να μας "συνετίσουν"! Λες και η Υγεία των Βραγκιανιτών είναι παιχνίδι... Λες και το καλό επίπεδο διαβίωσης των συγχωριανών μας δεν είναι θέμα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ!
4 ώρες πριν · επεξεργασμένο · Μου αρέσει! · 2

Stefanos Mokkas Σε άλλους δήμους όμως πρόεδρε..ευτυχώς από ότι έμαθα από Νοέμβριο θα έχουν γιατρό τα βραγκιανα..
4 ώρες πριν από κινητό · Μου αρέσει! · 1

Konstantinos Agoris Μακάρι... Να ευχαριστήσω και γω τη Δάφνη, αν και δεν την γνωρίζω. Μας έδωσε την ευκαιρία να θυμηθούμε - μέσα στο χαμό της δικής μας καθημερινότητας - ότι οι δικοί μας άνθρωποι περνούν δύσκολα!
4 ώρες πριν · Δεν μου αρέσει · 3

Stefanos Mokkas Πρόεδρε στην έδρα του δήμου ξέρεις πόσο ζήτησαν ενοίκιο στον αγροτικό ιατρό που πήγε τώρα.???
4 ώρες πριν από κινητό · Μου αρέσει! · 1

Konstantinos Agoris Για πες, για πες...
4 ώρες πριν · Μου αρέσει!

Stefanos Mokkas ‎350 ευρώ.!! Και λέω και εγω δεν ερχόταν στα βραγκιανα που είναι δωρεάν ..και μην σκεφτείς και εσύ με την δημοσιογραφική διαστροφή αυτό που σκέφτηκα εγω γιατι δεν φώναζαν για γιατρό στα βραγκιανα αλλά μόνο για κάπου άλλου..
4 ώρες πριν από κινητό · Μου αρέσει! · 2

Konstantinos Agoris ‎350, ε; Βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας...
Ειδικά για τη διαμονή των ανθρώπων αυτών θα έπρεπε να προβλέπουν Δήμος και Σύλλογοι...
Όχι Στέφανε, καλύτερα να μην μπούμε σε σκέψεις τέτοιες μέρες και ώρες... χαχα!
4 ώρες πριν · Δεν μου αρέσει · 2

Dafni Sveroni Imoun agrotikos giatros stin Argithea apo ton iounio tou 2011 mexri ton iounio tou 2012 k erxomoun k sta vraggiana dio toulaxiston savatokiriaka to mina.. me poli dikoles sinthikes logo kairou.. ipirxe provlima thermansis sto iatreio.. eutuxos, afou perasa mia pagomeni protoxronia, lithike to provlima thermansis me mia sompa petrelaiou apo mesa generi... i foto einai apo ena sk pou efimereua..
Πριν από 59 λεπτά · επεξεργασμένο · Δεν μου αρέσει · 2

Dafni Sveroni k ego xrisimopoiousa diko mou metaforiko meso k den me sinefere.. k tora pou eginan k meioseis einai akoma xeirotera... alla eida oti to iatreio ton vraggianwn tha exei giatro apo oktovri logika...
Πριν από 58 λεπτά · Δεν μου αρέσει · 2

Stefanos Mokkas Συγνώμη Δάφνη που δεν σε ευχαρίστησα και εσένα απο την αρχή αλλα δεν κατάλαβα οτι ήσουν η ιατρός απο την αργιθεα που και εσυ με κόπο και θελήσει εξυπηρετούσες τους κατοίκους του χωριου μας σε ευχαριστούμε !! και οτι καλύτερο σου εύχομαι στη ζωη σου...
Πριν από 46 λεπτά · Μου αρέσει! · 2

Dafni Sveroni na ste kala :) k oi katoikoi tou xorio frontizan gia mas :)

Βραγκιανα 2012!! χορος συλλόγου.!!

Κοιλάδα του Αχελώου | Ήπειρος

Ανάπτυξη στην Κοιλάδα του Αχελώου

Τηλεοπτική Εκπομπή "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ" Κοιλάδα του Αχελώου, Μεγαλόχαρη, Δήμος Γ. Καραϊσκάκη Άρτας.

Γέφυρα Μπέλεϋ Πετρωτού 20 7 2012 MOV07223

Πατριώτες να προσέχετε όσοι περάσετε  από την γέφυρα είναι σε άθλια κατάσταση . και πολύ επικίνδυνη το βίντεο είναι τραβηγμένο στις 20/7 εγώ πέρασα τις 25 το βραδυ αργά ήταν στην ίδια κατάσταση   δεν ξέρω αν μέχρι σήμερα την έχουν επισκευάσει η αρμόδιοι της περιφέρειας

Ευρωκοινοβούλιο και Κομισιόν δίνουν ραντεβού στην Κοιλάδα του Αχελώου - Τελευταίες Ειδήσεις

Ευρωκοινοβούλιο και Κομισιόν δίνουν ραντεβού στην Κοιλάδα του Αχελώου - Τελευταίες Ειδήσεις

ΝΕΡΟΤΡΟΒΙΑ ΑΡΓIΘΕΑΣ:Το παραδοσιακό πλυντήριο

ΕΧΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΗ ΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΣΟ Η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑ ΑΚΡΑ ΘΑ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ ….

Γιατί τα δήθεν δημοκρατικά, σοσιαλιστικά, κεντρώα , αριστερά κόμματα και ιδικά τα δυο κόμματα εξουσίας μέχρι τώρα.. Δείχνουν να ενοχλούνται με τα άκρα;;; Η πολιτική τους ήταν δίκαιη και δημοκρατική;;; η μήπως ήταν ακραία αλλά με περιτύλιγμα δημοκρατικό κεντρώο και σοσιαλιστικό η μήπως η δημοκρατία μας είναι δημοκρατία ;;Δεν έχουν αναρωτηθεί ότι αυτά με την πολιτική που εφαρμόζουν τόσα χρόνια γιατί ήταν πολιτική βίας (γιατί η πολιτική βίας είναι χειρότερη πολλές φορές από την σωματική βία) έχουν φέρει στην επιφάνια τα άκρα δεν καταλάβανε όμως ότι ωθούσανε και το λαό στη βία και στα άκρα.. Για να ψηφίσει τα άκρα γνωρίζοντας τι πάει να πει άκρα και Χ.Α αλλά το έκανε συνειδητοποιημένα ο ψηφοφόρος και τους ψήφισε γνωρίζοντας ότι θα φέρονται με βία και φασίστηκα με το σκεπτικό ότι αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς να κάνουνε αυτοί (οι ΧΑ) Δηλαδή αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο απλός ψηφοφόρος στον πολιτικό που ψήφιζε τόσα χρόνια και είδε ότι τον κορόιδευε και του ασκούσε βία με την πολιτική του να το πω λαϊκά να του ρίξει μερικά μπουνιδια μπας και έρθει στα ίσια του.. Ξέρετε τι λένε πολύ που ψηφίσανε ΧΑ τους ψηφίζω να μπούνε στη βουλή να ρίχνει καμία μπούνια για να φοβούνται… Και μην ξεχνάμε ότι και εμείς σαν ψηφοφόροι έχουμε μερίδιο εύθηνης ..αλλά μπορούμε να διορθώσουμε με την ψηφο μας έστω και τώρα… κάλιο αργά παρά ποτε …

ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΛΑΟΣ ???

Με αυτό το θέμα ασχολείται κανείς δεν ενδιαφέρει κανένα ΜΜΕ Μέσο αποβλάκωσης κανένα πολιτικό κόμμα μόνο τα ποσοστά έχουν σημασία τι λαό θα κυβερνήσουνε δεν τους ενδιαφέρει ;; Έχετε σκεφτεί ποτέ μήπως θέλουνε εναν λαό αποβλακωμένο και διαφραρμενο και ανήθικο .???? 
Δυστυχώς πια μάθαμε μας μάθανε να ζούμε μέσα στην απανθρωπιά τις ανηθικότητας και της διαφθοράς του πολιτικού και οικονομικού συστήματος ..Και δυστυχώς πια και τις κοινωνίας  τα πάντα είναι μια ισοπεδώσει και όταν κάποιος λίγο διαφέρει και λεει κατι διαφορετικό . Τον βλέπουνε σαν εξωγήινο και μας φαίνονται περίεργα αυτά που λεει και επιμένει στα ιδανικά του, τον λέμε χαζό και ηλίθιο ..Τα πάντα στη ζωή δεν είναι το χρήμα και ο εύκολος τροπος αποκτήσεις του.. Πρέπει σαν κοινωνία να βρούμε την ανθρωπιά μας τα ιδανικά μας και την ηθική μας ξανά …Δυστυχώς πτωχεύσαμε από ηθική, ανθρωπιά, ιδανικά..Και το θέμα μας είναι ευρω η δραχμή…θα έρθει και η δραχμή και ότι άλλο θέλουν ..Όταν μια κοινωνία είναι σε τρικυμία και το λαο τις τον έχουν σε καταστολή με τα αντικαταθλιπτικά ( γιατι οπως παμε εκει θα φτάσουμε) να
μην ξέρει που πάει και τι θέλει είναι πολύ εύκολο να τον οδηγήσουνε εκεί που θέλουν τα συμφέροντα…                                                                                                         ΜΟΚΚΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ..

Μήπως έχουμε πτώχευση και δεν το έχουμε καταλάβει;;

Μήπως έχουμε πτώχευση και δεν το έχουμε καταλάβει;;  Οταν ένα κράτος δεν μπορεί να φροντίσει για υγειά και την ασφάλεια των πολιτών του .Οταν οι  καρκινοπαθείς εκλιπαρούνε να βρούνε φάρμακα, όταν δεν έχουμε ασφάλεια και έχουμε σε μια μέρα τρεις νεκρούς από ληστείες.. Οταν ένα κράτος έχει κατάρρευση πολιτικά και ηθικά όταν η διαφθορά έχει φτάσει μέχρι το κόκαλο. Τι άλλο;;;;Τι άλλο περιμένουμε να πτωχεύσουμε όταν πτωχεύσαμε σαν κοινωνία από ανθρωπιά  και ηθική και όλα είναι χρήμα …

Ανοιχτή επιστολή Λάμπρου Καραγιάνν

Μαΐος  2012

Ανοιχτή επιστολή

Λάμπρου Καραγιάννη κατοίκου Βαρνάβα Αττικής Οδός Αγίου Ιωάννου & Μαράθου Τ.Κ 19014, Τ.Θ: Δ-25,τελεφάξ : 2295097600, Email: karagiannislampros@yahoo.gr

        ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

                                                                        Προς

Τον ημερήσιο τύπο, τα τηλεοπτικά κανάλια, το διαδίκτυο, τα κόμματα, τους υποψηφίους και λοιπούς αποδέκτες.

‘’Η καταδίκη του δικομματισμού, το μήνυμα της κάλπης και η περιφρόνηση της εντολής του λαού’’

            Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του καταδίκασε τον δικομματισμό στέλνοντας ένα ηχηρό και σαφές μήνυμα προς όλα τα κόμματα και τους υποψηφίους.

Όμως, η αλαζονεία κάποιων παλαιών και νεόκοπων κομμάτων (φιλοευρωπαϊκού υποτίθεται προσανατολισμού),που έλαβαν κάποια ποσοστά ψήφων ή αύξησαν τη δύναμή τους σ’αυτές τις εκλογές, μη δυνάμενα να διαχειριστούν την επιτυχία τους αυτή ακόμα και προς ίδιον όφελος, ή ερμήνευσαν λάθος αυτό το μήνυμα, ή αυθαιρετώντας το ερμηνεύουν κατά το δοκούν.

Επειδή ενδεχομένως να είμαι ένας από τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων που καταδίκασαν το δικομματισμό στις εκλογές του Μαΐου και επειδή τα κόμματα αυτά, κατά απαράδεκτο και προκλητικό τρόπο σπεκουλάρουν σε βάρος του πολύπαθου αυτού λαού, μονοπωλώντας το αλάθητο και σε τέτοιο βαθμό που απροκάλυπτα να δηλώνουν ότι μπορούν να λύσουν όλα τα προβλήματα μόνοι τους, δια της εγκαθίδρυσης προφανώς κυβέρνησης μονοκομματικού χαρακτήρα, προσωπικά τουλάχιστον ακόμα και σαν σκέψη, με τρομάζει αυτή η ιδέα.

Εκτιμώ, πως είναι οι πλέον ακατάλληλοι να ερμηνεύσουν την ψήφο μου και πολύ περισσότερο τη βούληση του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η εντολή του εκλογικού σώματος που ψήφισε στις βουλευτικές εκλογές της 6^ης Μαΐου του 2012; Καταδίκασαν τον δικομματισμό, για να φέρουν τον μονοκομματισμό; Σε ποιον δεν ηχούν ακόμα στ’αυτιά του «Ναι σε όλα», του μονοκομματισμού που τόσα δεινά προκάλεσε σ’αυτόν τον τόπο; (Λίγη σοβαρότητα, δεν βλάπτει…)     

Τα μέχρι χθες κόμματα εξουσίας, δυσκόλεψαν αφάνταστα τη ζωή μας. Τους άξιζε συνεπώς η περιφρόνηση και η τιμωρία την οποία εισέπραξαν. Ας μην ζητούν λοιπόν καμία επιείκεια, γιατί θυμίζουν την περίπτωση του νεαρού που σκότωσε τους γονείς του και ζητούσε επιείκεια για την πράξη του αυτή από το δικαστήριο, γιατί έμεινε ορφανός.

Η ψήφος πια, έπαψε να χαρίζεται και πολύ περισσότερο να χαραμίζεται. Αν το μήνυμα κάθε φορά  δεν ερμηνεύεται σωστά, οι εκπλήξεις θα συνεχίζονται σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, με κυρίαρχα συναισθήματα (το θυμό, την οργή και την αγανάκτηση).          

Δεν είναι ότι το καλύτερο να εκφράζεσαι με θυμό στην κάλπη, γιατί περνάς λάθος μηνύματα στους αποδέκτες και δημιουργείς αλαζόνες. Αυτή τη δύσκολη όσο ποτέ άλλοτε στιγμή, η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από σοβαρούς ανθρώπους, σε όποιο χώρο και αν ανήκουν και όχι από αιθεροβάμονες πολιτικούς.

Το 10ήμερο των διερευνητικών εντολών και διαβουλεύσεων, κατέδειξε κατά τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο τις προθέσεις, αλλά και τις διαθέσεις αυτών που μας κυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια αλλά και όσων φιλοδοξούν να μας κυβερνήσουν, πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και τι μας περιμένει.

Πλήρης ασυνεννοησία σε όλα τα επίπεδα. Έτσι για να μας θυμίζουν ότι η ιστορία του πολύπαθου αυτού λαού, από συστάσεως του ελληνικού κράτους μέχρι και σήμερα επαναλαμβάνεται. Πρωταγωνιστές πάντα τα ίδια πρόσωπα και θύματα ο λαός «το προσωπικό και κομματικό συμφέρον πάνω απ’όλα ακόμα και απ’το εθνικό»!!!   

Σταχυολογώντας μερικές φράσεις από αυτές τις συναντήσεις-συζητήσεις δεν μπορεί να μην σταθείς σε κάποιες απ’αυτές όπως: Προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή μου στην όποια κυβέρνηση, είναι να συμμετάσχει σ’αυτή και ο τάδε… (καινούργιο φρούτο κι αυτό)!  Δεν θέλει να συμμετάσχει, δεν θέλει να κυβερνήσει, δεν τον ενδιαφέρουν τα οφίκια, δεν θέλει να φθαρεί βρε αδερφέ! Ήταν λόγος αυτός, για να μην σχηματιστεί κυβέρνηση από τα υπόλοιπα κόμματα και να οδηγηθούμε στις εκλογές; Αντέχει ο τόπος αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις  ;

Εκείνη πάλι η περίφημη αρχή της («δεδηλωμένης») την οποία εισήγαγε και καθιέρωσε πριν (137) χρόνια ο αείμνηστος Χαρίλαος Τρικούπης και αρκετές φορές είχε λύσει τέτοιου είδους θέματα ή προβλήματα, αυτή τη φορά δεν βοήθησε καθόλου ; Τι την θέλουμε τότε και δεν την καταργούμε ; Τι νόημα έχει η διατήρηση της, όταν αγνοείται η εκπεφρασμένη θέληση του λαού ;

Η διερευνητική εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας που για 10 μέρες πηγαινοερχόταν στο Προεδρικό Μέγαρο και συνέχεια άλλαζε χέρια, τι ήταν τελικά για του εντολοδόχους, διερευνητική εντολή ή ράβδος σκυταλοδρομίας ; Προς τι όλα αυτά, αφού από τη πρώτη στιγμή τα βλέμματα αυτών των κυρίων       ( τουλάχιστον ορισμένων) ήταν στραμμένα στις επόμενες εκλογές ; Γιατί τόση υποκρισία ; (Γραφικοί; Αναξιόπιστοι; Ανεύθυνοι); Δεν θα το κρίνω εγώ. Ας το κρίνει ο λαός στις ερχόμενες εκλογές. Ούτως ή άλλως η ψήφος μας δεν θα έχει καμία αξία αν ερμηνευτεί όπως ερμηνεύτηκε στις προηγούμενες εκλογές.

Ακούγονται, γράφονται και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση λέγονται πολλά για την αξία της ψήφου μας. Για να εκτιμήσουμε πραγματικά την αξία της διαχρονικά (ακόμα και σε διαφορετικά καθεστώτα) και να πείσουμε ακόμα και τον πλέον κακόπιστο, παραθέτω δύο παραδείγματα. Ένα της χουντικής περιόδου και ένα της μεταπολιτευτικής και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

α.            Έτος 1968 (Χούντα των Συνταγματαρχών) ΟΧΙ στο τυραννικό καθεστώς ψήφισαν σε δημοψήφισμα οι ελληνίδες και οι έλληνες, ΝΑΙ  τους είχε βγει!

β.            Έτος 2012 (38 χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας) ΝΑΙ ψηφίζουν οι έλληνες και οι ελληνίδες στις βουλευτικές εκλογές της 6^ης Μαΐου για κυβέρνηση συνεργασίας, ΟΧΙ τους βγαίνει, γιατί τα κόμματα (τουλάχιστον μερικά) θέλανε να πάνε πάλι σε εκλογές. (Πιστόλι στον κρόταφο δηλαδή για να πετύχουν αυτοδυναμία, ή ν’ αυξήσουν τα ποσοστά τους). Αυτή την αξία έχει η ψήφος μας.

Τέλος, λαμβανομένου υπόψιν την κρισιμότητα των στιγμών και τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα μας, η οποία βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα (ιδιαίτερα τα 2 τελευταία χρόνια) και προκειμένου, να περισώσουμε και να διασφαλίσουμε τα προσωπικά μας συμφέροντά και κυρίως τα συμφέροντα της πατρίδας μας η οποία διασύρεται καθημερινά, ήρεμα, πολιτισμένα, μαζικά και κυρίως αποφασιστικά ας προσέλθουμε και αυτή τη φορά στις κάλπες, δίνοντας διέξοδο στο (τεχνητό) αδιέξοδο που δημιούργησαν όλα τα κόμματα της προηγούμενης Βουλής, στέλνοντας παράλληλα ένα ακόμα μήνυμα (αυστηρότερο του πρώτου), με την ελπίδα ότι τουλάχιστον αυτή τη φορά θα ερμηνευτεί σωστά.         

Μια μικρή ιστορική ανάδρομη τις ΑΡΓΙΘΕΑΣ

ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
Κοντά στον Αχελώο ποταμό βρισκόταν η αρχαία
πόλη Αργιθέα,η οποία ήταν πρωτεύουσα του
βασιλείου της Αθαμανίας. Οι Αθάμανες ήταν
αρχαίος λαός, που κατοικούσε στην περιοχή
ανάμεσα στο Νομό Τρικάλων,Καρδίτσας και
στην περιοχή Τζουμέρκων.

Γνωστός βασιλιάς της Αθαμανίας ήταν ο
Αμύνανδρος ο οποίος ήρθε σε σύγκρουση με τον
βασιλια της Μακεδονίας Φίλιππο Γ με
αποτέλεσμα να χάσει το βασίλειό του ,για να
το ξανακερδίσει αργότερα το 189 πΧ
,οργανώνοντας εξέγερση των Αθαμάνων.



ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
Στην αρχαιότητα ο Αχελώος με τα ορμητικά
νερά του τρόμαζε τους κατοίκους που τον
λάτρευαν σαν θεό για να τον εξευμενίσουν.Ο
Αχελώος μάλιστα ήταν ο σπουδαιότερος
ποτάμιος Θεός, γιός του Ωκεανού και της Τιθύος
ενώ κόρες του ήταν οι Σειρήνες και οι Νύμφες.
Σύμφωνα με την μυθολογία ο Αχελώος
ερωτεύτηκε τη Δηιάνειρα, κόρη του Οινέα και
προσπάθησε να την κάνει δική του όταν αυτή
περνούσε με το άρμα της τις όχθες του. Ο
Ηρακλής σπέυδει για να τη βοηθήσει και στην
πάλη που ακολούθησε έσπασε το κέρατο του
Αχελώου που είχε τη
μορφή ταύρου(ο Αχελώος είχε τρείς μορφές,
ταύρος, φίδι, άνθρωπος με κεφάλι ταύρου).Ο
Ηρακλής για να του το επιστρέψει έλαβε ως
αντάλλαγμα το Κέρας της Αίγας Αμάλθειας που
είναι το σύμβολο της αφθονίας           
ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
Κυρίαρχη πρoσωπικότητα στην ευρύτερη περιοχή
είναι ο Πύρρος, ο βασιλεύς της Ηπείρου, στενός
συγγενής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το όνομά του
συνδέθηκε με μία περίοδο ένδοξης στρατιωτικής και
πολιτιστικής ακμής στην ευρύτερη περιοχή. Η άνοδός
του στο θρόνο έγινε σε ηλικία μόλις 12 ετών. Ο
Πύρρος μετέφερε την πρωτεύουσα στην Αμβρακία
(Αρτα) την οποία στόλισε με λαμπρά οικοδομήματα,
την οχύρωσε, και την μετέτρεψε σε μία από τις πιο
όμορφες και πιο ξακουστές πόλεις της εποχής. Κύριο
μέλημά του ήταν η συγκέντρωση των
διασκορπισμένων σε όλη την Ηπειρο κατοίκων σε
πόλεις. Επέκτεινε τα σύνορα του βασιλείου του προς
το νότο μέχρι τον Αχελώο ποταμό και προς την
αντολή μέχρι την οροσειρά της Πίνδου.
Ο Πύρρος αφού εξασφάλισε τα σύνορά του,
συνάπτοντας ιστορικές και μακροχρόνιες συμμαχίες
(πχ Αιτωλούς) ακολούθησε επεκτατική
πολιτική.Αξιομνημόνευτες είναι οι μάχες του με τον
Δημήτριο τον Πολιορκητή, βασιλέα της Μακεδονίας
τόσο στα βουνά της Αργιθέας όσο και στις περιοχές
γύρω από την πρωτεύουσα Πέλλα. Αξίζει βέβαια να
σημειωθεί η ιστορική εκστρατεία κατά της Ιταλίας η
οποία οδήγησε τον Πύρρο προ των πυλών της
Ρώμης.Ο βασιλεύς της Ηπείρου σκοτώθηκε στο ’ργος
το 272 πΧ από πτώση κεραμίδας ύστερα από μία
αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης της Σπάρτης





ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

Για την περίοδο αυτή τα στοιχεία είναι λιγοστά
και συδέονται με τους δεσπότες της Ηπείρου
Αγγέλους-Κομνηνούς.Σε αυτούς αποδίδονται
σημαντικά έργα οδοποιίας και γεφυρών καθώς
και η κατασκευή εκκλησιαστικών
οικοδομημάτων.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η
εκκλησία της Θεοτόκου της Πορταϊτισσας που
παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το ναό της
Παρηγορήτριας Αρτης.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η ευρύτερη
περιοχή της Αργιθέας ήταν ιδιαίτερα
πυκνοκατοικημένη.Τα άγονα και βραχώδη μέρη
παρείχαν ασφάλεια στους Έλληνες οι οποίοι
ζούσαν ελεύθεροι παρά τις βασικές ελλείψεις και
το χαμηλό βιοτικό επίπεδο.Ιδιαίτερα κατά την
εκατονταετία 1650 μέχρι 1750 περιοχές σαν την
Στεφανιάδα παρουσιάζουν φαινόμενα
υπερπληθυσμού και ξεχωριστής ακμής.Αργότερα
βέβαια με τις επιδρομές των Τούρκων άρχισε η
περίοδος παρακμής και η ερήμωση των χωριών     

Θα πάω στο χωριό μου του Δημήτρη Καμπουράκη ..

Το ακούω όλο και συχνότερα: «Θα πάω στο χωριό μου. Θα βάλω πατάτες, ντομάτες, μαρούλια, κοτόπουλα, κουνέλια. Θα μαζεύω το λάδι μου. Θα ‘χω το κρασί, το τσίπουρο μου. Εκεί τα πράγματα είναι φτηνά. Κι έπειτα τι να κάνω στην Αθήνα χωρίς δουλειά; Εκεί θα επιβιώσω.»
Αμ, δεν θα πας. Κι αν πας, θα φύγεις γρήγορα.
Γιατί θα μπεις στο internet στην «καλλιέργεια πατάτας» κι όλα θα μοιάζουν απλά, όμως στην πράξη τίποτα δε θα μπορείς να εφαρμόσεις. Τότε θα πάς στο καφενείο και θα ρωτάς πώς καλλιεργούνται οι πατάτες κι οι θαμώνες θα σε δουλεύουνε. Θα σού εξηγήσουν βέβαια, αλλά θα χασκογελάνε με νόημα. Θα ψάχνεις πατάτες με μπόλικα μάτια για να τις φυτέψεις και δεν θα βρίσκεις. Κι όταν τα καταφέρεις, θα πρέπει να σκάψεις τις αυλακιές στο χωράφι κι είναι μεγάλος ο κόπος της τσάπας σε λασπωμένο έδαφος κι ακόμα μεγαλύτερη η τέχνη της. Γιατί θ’ αγκομαχάς σκυφτός και θα ιδρώνεις κι όταν θα κοιτάς πίσω σου θα βλέπεις ότι τα πόδια σου πατούσαν εκεί που έσκαβες και το τσιμεντοποίησαν πάλι το έδαφος. Κι έτσι τη χαλασμένη αυλακιά πρέπει να την ξαναπάρεις από την αρχή και θα μπαίνουν σβώλοι από βρεγμένο χώμα μέσα στις γαλότσες σου, θα σού λερώνουν τις κάλτσες και θα βλαστημάς. Κι όταν παραχώσεις τους βολβούς στο χωράφι την άνοιξη, θα περιμένεις υπομονετικά (αλλά όχι ξεκούραστα) ως τον Ιούλιο. Θα πηγαίνεις κάθε πρωί στο μποστάνι, θα κοιτάς τις πατατιές που μεγαλώνουν, θα νιώθεις ικανοποίηση αλλά δεν θα είσαι σίγουρος αν προχωράνε καλά ή χάλια. Δεν θα ξέρεις αν χρειάζονται λίπασμα και πόσο, εσύ θα προτιμούσες κοπριά αλλά πού να τη βρεις και πως να τη μεταχειριστείς που είναι ζωική και βρωμάει;

Θα ‘χεις πάρει απόφαση να μην ρίξεις φυτοφάρμακα, αλλά στο καφενείο θα σε αποθαρρύνουν λέγοντας πως αν δεν ραντίσεις δεν θα βγάλεις ούτε μια τηγανιά για το γαμώτο. Μέχρι το Μάη τα φυτά σου θα σκεπάζονται από κάτι άγνωστα ζιζάνια που οι άλλοι ονομάζουν αβρωνιές και χοιρομουρίδες και τα τρώνε τσιγαριαστά ή χτυπητά με αυγά. Από τον Ιούνη το χωράφι θα θέλει συνέχεια πότισμα, όχι με το εύκολο λάστιχο αλλά με το τρεχούμενο νερό στ’ αυλάκι. Θα μπαίνεις στις λάσπες ως στον αστράγαλο κι όλο θα γεμίζει το μποστάνι με γλιστρίδες, αγριόβλητα και στίφνους που πρέπει να ξεριζώνεις, καθότι τα λιπάσματα δεν πάνε μόνο στις πατατιές. Κι όταν φτάσει ντάλα καλοκαίρι, (τότε που παλιότερα έπαιρνες το φέρυ και πήγαινες διακοπές στα μπαράκια των Κυκλάδων), εσύ θα πάρεις πάλι την τσάπα και θα δουλεύεις δέκα μέρες για να βγάλεις τις πατάτες. Προσεκτικά γιατί κάθε στραβή κίνηση τού εργαλείου κόβει τους βολβούς μέσα στη γη και θα πηγαίνει στράφι ο κόπος σου. Κι όταν με το καλό τελειώσεις, θα τις ρίξεις σε τελάρα που θα τα κουβαλάς με τον ώμο ως το σπίτι. Θα κουραστείς αφάνταστα, διότι εκατόν πενήντα κιλά πατάτες είναι πολλά τελάρα και το φορτωμένο πήγαινε-έλα μοιάζει ατέλειωτο. Όταν δεις τον σωρό με τη σοδειά στην αυλή θα ευχαριστηθείς που επιτέλους κατάφερες να βγάλεις τις πατάτες της χρονιάς σου, μα έπειτα θα συνειδητοποιήσεις ότι με 0,60 ευρώ που πουλιούνται στον μανάβη, ο σωρός σου κάνει 90 ευρώ. Και θα βλαστημήσεις πάλι, γιατί δούλεψες πέντε μήνες για 90 ευρώ, ενώ κάποτε στην Αθήνα τα ‘βγαζες για πλάκα σε μισή μέρα αραχτός πίσω από ένα γραφείο.

Θα έχει προηγηθεί και η αποτυχία στα λίγα όψιμα μαρούλια που έβαλες για δοκιμή στα τέλη τού χειμώνα και στα φάγανε οι γυμνοσάλιαγκες μέχρι να πεις κύμινο, θα έχουν αρχίσει να σού τη δίνουν και οι κότες. Καθότι πήρες καμιά εικοσαριά κοτοπουλάκια απ’ τον έμπορα μόλις έφτασες στο χωριό για να έχεις το δικό σου αληθινό κρέας χωρίς ορμόνες, όμως σιγά-σιγά ανακάλυψες ότι πρόκειται για κάτι βρωμοπούλια που τρώνε σαν αφορισμένα, χέζουνε σαν γελάδια, αλλά μεγαλώνουν με το πάσο τους. Κι επειδή είναι μεγάλος κόπος να σκύβεις και να μαζεύεις ένα τσουβάλι ξινίδια κάθε μέρα, αναγκάζεσαι να τα ταϊζεις με καλαμπόκι που είναι πανάκριβο αν το υπολογίσεις με το βάρος κάθε κότας. Κι αν δεν θέλεις να βρωμίσει η περιοχή πρέπει κάθε βδομάδα να φτυαρίζεις τις κουτσουλιές τους και μπήκε μια φορά αλεπού και σού ‘πνιξε πέντε, γεγονός που σ’ ανάγκασε να ξαναφτιάξεις το κοτέτσι απ’ την αρχή χωρίς τσαπατσουλιές. Και για να μην ξαναπλησιάσει το αρπακτικό πήρες σκύλο, τον οποίον έδεσες στον κορμό τού δέντρου εκεί δίπλα να γαυγίζει κι ας ήσουν (ως Αθηναίος) κάθετα αντίθετος σε τέτοιες βάναυσες πρακτικές. Και τώρα ψάχνεις καμιά γειτόνισσα να σου τα σφάξει, να στα ξεπουπουλιάσει και να τα καθαρίσει απ’ τα άντερα, διότι εσύ αδύνατο να το κάνεις.
Και κάθε βράδυ θα πηγαίνεις στο μοναδικό καφενείο τού χωριού, μόνο που θ’ ανακαλύψεις ότι οι περισσότεροι απ’ τους θαμώνες δεν είναι κάποιοι φιλοσοφημένοι γέροντες με λευκά μαλλιά και σοφές κουβέντες, αλλά κάτι στενοκέφαλοι μπεκρούλιακες με κιτρινισμένα δάκτυλα που λένε όλο τις ίδιες ιστορίες και τσακώνονται συνέχεια μ’ αυτούς που έχουν χωράφι σύνορο. Και πάλι θα βλαστημήσεις από μέσα σου. Διότι απ’ έξω θα έχει μπόλικο πολυδιαφημισμένο οξυγόνο της εξοχής, αλλά μέσα στο καφενείο θα ‘χει πολλή τσιγαρίλα και κάπνα απ’ τα μπουριά της σόμπας κι έναν αέρα εγκατάλειψης που φτάνει βαθιά μέσα στο πνευμόνι σου. Και εκεί θ’ ανακαλύψεις πάλι ότι στις φρικτές μέρες μας, που σιγά-σιγά μετατρεπόμαστε σε άνεργους μετανάστες, το «Δόξα-σοι-ο-Θεός-είμαστε-καλά» είναι το ίδιο δύσκολο και στη παγερή Αθήνα και στο μίζερο χωριό σου. Κι ακόμα χειρότερα, ότι ενώ οι άλλοι γύρω σου (εν τη αφελεία τους) ακόμα θα ελπίζουν στην εμφάνιση κάποιου προφήτη, εσύ δεν θα μπορείς. Ότι τους δικούς σου προφήτες τους σκότωσες τότε που περιδιάβαινες στη Βουκουρεστίου με έπαρση και μπαινόβγαινες στα μαγαζιά με τις λαμπερές βιτρίνες...πηγη..protagon.gr.

"Οι γαλαρίες στο δρόμο Καρδίτσας - Άρτας καταρρέουν" άρθρο του Μενέλαου Παπαδημητρίου

Το γεωγραφικό και ιστορικό διάσελο – πέρασμα στα 5 Αδέρφια (μεγίστης σημασίας από την αρχαιότητα), όπου υπήρχε και το χάνι του αείμνηστου Σόλωνα Θεοδώρου, έχει μείνει στην ανάμνηση των παλαιοτέρων Αργιθεατών και Ραδοβιζινών αφού ο δρόμος εγκαταλείφθηκε το 1987-88.

Μία παραλλαγή του δρόμου – σχήματος Ζ για να αποφευχθούν οι στροφές και ο δρόμος να βγαίνει με μία στην κορυφή – που έγινε το 1986 και στοίχισε τότε 120.000.000 δραχμές δεν εγκαινιάστηκε ποτέ αφού ξαφνική κατολίσθηση σάρωσε το έδαφος και το κατέβασε δεξιά από την οικία Πούπη στο ποτάμι.

Μπροστά σε αυτή την καταστροφή που διέκοψε τη συγκοινωνία για τη Νότια Αργιθέα και την Άρτα και το αντίστροφο και με το δεδομένο της ανάγκης των Έργων του Φράγματος της ΣΥΚΙΑΣ Πετρωτού και της μελλοντικής διάνοιξης της Σήραγγας Εκτροπής του Αχελώου που θα άρχιζε στα πόδια του Ξηρορέμματος (Σκλάβου) η ΔΕΗ μελέτησε και κατασκεύασε τις 5 ΓΑΛΑΡΙΕΣ.

Η σύμπτωση είναι πως επάνω στο σαμάρι-λαιμό του Φέλλου(Δρασκού) είναι τα 5 Αδέρφια και όπως το βουνό κατεβαίνει προς το Λιασκοβίτη και τον Αχελώο ρίχνει 5 κόγχες – ράχες. Έτσι και προέκυψαν μελετητικά και κατασκευάσθηκαν 5 μικρές σήραγγες (Γαλαρίες ή Τρύπες λέγονται από τους ντόπιους) και ο Δρόμος Καρδίτσας-Άρτας δόθηκε στην κυκλοφορία μέσα από αυτές. Πρωτοστάτησε για τη διάνοιξή τους, πέραν των Αργιθεατών και ένας Ραδοβιζινός, ο τότε Πρόεδρος της Κοινότητας Βασίλειος Καπερώνης (αείμνηστος σήμερα) με τον οποίο είχα γνωριμία και συνεργασία για το καλό του τόπου και ας είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι. Μαζέψαμε υπογραφές, έγιναν διαμαρτυρίες, συντάχθηκαν υπομνήματα και προέκυψε το θετικότατο για την περιοχή έργο. Από την κατασκευή των Γαλαριών και για πολλά- πολλά χρόνια το οδόστρωμα είχε μείνει χωμάτινο με αποτέλεσμα από τα νερά που τρέχουν από την οροφή να τραυματίζεται ο δρόμος να δημιουργούνται βαθιές λακκούβες και ο κίνδυνος να μεγαλώνει για τα διερχόμενα οχήματα και τους επιβάτες τους. Απανωτές διαμαρτυρίες των Κοινοταρχών, των Δημάρχων μα και των Συλλόγων (ακόμα και σε συνέδρια τέθηκε το ζήτημα) για ασφαλτόστρωση και για επένδυση δεν εισακούσθηκαν ει μη μόνο για την ασφαλτόστρωση που εδέησε και έγινε το 2007. Όμως οι μη επενδεδυμένες γαλαρίες και ειδικά οι οροφές τους από τα ρέοντα σε σταθερή βάση νερά διαβρώθηκαν σε αρκετά σημεία. Ένεκα τούτου κομμάτια πέφτουν κατά διαστήματα και το ασφάλτινο οδόστρωμα τραυματίσθηκε.

Έτσι ο κίνδυνος του να πιάσουν τα αδρανή υλικά που πέφτουν κάποιον διερχόμενο με το όχημά του στην πάτα όπως θα λέγαμε και να θρηνήσουμε θύμα δεν είναι απλά υπαρκτός, είναι πλέον σφόδρα πιθανός. Μην ξεχνάμε πως υπήρξε τροχαίο ατύχημα στην έξοδο της 5ης σήραγγας όπως βγαίνουμε στη Συκιά που πιθανόν να οφείλεται στο κακό και φθαρμένο οδόστρωμα λόγω των ρεόντων νερών που και πάγος δημιουργείται. Αμ να ’χει το νου του στο πέρασμα από το Δρασκό ο οδηγός μην έρθουν επάνω του βράχοι κυλιόμενοι λόγω αγριόγιδων ή και ήμερων ή λόγω καιρικών συνθηκών, να ’χει το νου και μέσα στις Γαλαρίες; Ειδικά στη 2η Γαλαρία από Πετρωτό προς Γέφυρα Κοράκου είναι πιο σοβαρή η κατάσταση.

Το πρόβλημα είναι παλαιό. Σήμερα όμως μεγάλωσε και κατέστη πλέον άμεσος κίνδυνος για τη ζωή των διερχομένων. Στο πέρασμά μου στη 2η Γαλαρία στις 4.2.2012 με το συγχωριανό μου Δημήτρη Γάλλο και με κατεύθυνση για Πηγές Άρτας ένα κομμάτι ξεκόλλησε από την οροφή πέφτοντας δίπλα μας. Σταμάτησα και τράβηξα ορισμένες φωτογραφίες για να καταδείξω στους αρμόδιους, στους υπεύθυνους της συντήρησης του Δρόμου Καρδίτσας-Άρτας (δρόμος Εθνικής σημασίας έχει χαρακτηρισθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ) πως έχει η κατάσταση. Δε νομίζω πως είμαι ο πρώτος που το επισημαίνω. Και η Δημοτική Αρχή Αργιθέας το ’χει κάνει και Συλλογικοί Φορείς της Αργιθέας και των Πηγών Άρτας. Όμως, αφού το ’ζησα και ο ίδιος και γνωρίζοντας τους αυξημένους κινδύνους ζωής των διερχομένων, οφείλω να το αναφέρω και από εδώ αναδεικνύοντας και πάλι το πρόβλημα.

Κύριε Κ. Αγοραστέ, αιρετέ Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, κα Κ. Γερακούδη ορισμένη Γενική Γραμματέα (πρώην Περιφερειάρχη) της Περιφέρειας Θεσσαλίας, κε Βασίλη Τσιάκο Αντιπεριφερειάρχη εδώ δεν δύνασθε να βάλετε πινακίδα που να λέει: ΚΙΝΔΥΝΟΣ – ΔΙΕΡΧΕΣΘΕ ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΣΑΣ!!!  

Εδώ καλείσθε δια των αρμοδίων οργάνων των Τεχνικών σας Υπηρεσιών να επιληφθείτε άμεσα και να λάβετε τα κατεπείγοντα μέτρα προς αποτροπή του επικειμένου κινδύνου ζωής των διερχομένων και σε εύθετο χρόνο να προβείτε σε σύνταξη μελέτης, πρόβλεψη πίστωσης και δημοπράτηση της επένδυσης των Γαλαριών.  Αλλιώς θα έχετε ακεραία την ευθύνη για ότι ήθελε συμβεί-που ειλικρινά απεύχομαι να συμβεί.

Και εσείς κε Χρήστο Καναβέ-Δήμαρχε Αργιθέας, ας επισημάνετε μια φορά ακόμα τον κίνδυνο και ας γίνετε ενοχλητικός. Αυτό είναι το καθήκον σας.

Αθήνα, 5.2.2012

Μενέλαος Παπαδημητρίου

Δικηγόρος Αθηνών
Συγγραφέας-Λαογράφος

ΒΡΑΓΚΙΑΝΑ.!!!ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΠΟ ΜΟΥΖΑΚΙ ΒΡΑΓΚΙΑΝΑ 1/1/2012

ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ: ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ..

ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ: ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ στο τραπέζι, τα παλιά χρόνια στην Αργιθέα, η μάνα έβαζε το ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ!!! Πως αυτό γίνονταν όμως έχει σημασία: Γίνονταν από φρεσκοαλεσμένο καλαμποκίσιο αλεύρι. Την παραμονή, σαν χτές, με το σουρούπωμα πήγαιναν οι Αργιθεάτισσες γυναίκες στη βρύση και έπαιρναν το αμίλητο-το άκριτο νερό ως εξής: 

Έπαιρναν τη βαρέλα η το γκιούμι και στην ποδιά τους λίγο ψωμί, σπορήματα, λίγο βούτυρο και καμμιά δεκάρα ή 20άρα. Φτάνοντας στη βρύση την άλειφαν με το βούτυρο, έρριχναν το ψωμί και τα σπορήματα στη βάση της που έρρεε το νερό και με τη δεκάρα την σταύρωναντρείς φορές λέγοντας: Όπως τρέχς βρύση μ' να τρέχουν ούλα τα καλά!!!!!!Ύστερα γιόμιζαν τη βαρέλα ή το γκιούμι και επέστρεφαν στο σπίτι. Αν δε συναντούσαν άνθρωπο στο δρόμο δεν του έκρενεν( άκριτο ή αμίλητο νερό). Με αυτό το νερό έφκιαναν την ανεβατή μπομπότα - το ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ και την κεντούσαν επάνω με στολίδια. Με ποτήρια έφτειαχναν κύκλους και με κούπες από βελανίδια έφτειαχναν τις μικρότερες!!! Μοσχομύριζε το σπίτι όταν ψήνονταν στη γάστρα!!! Δεν απλώναμε στο ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ το βράδι. Έμπαινε ολόκληρο στο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!!!!! Τι ωραία χρόνια κι ας ήταν φτωχά!!!ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Στην σκεπή του Αχελώου

To ντοκιμαντέρ περιγράφει την ορεινή κοινωνία, μέσα από τρεις απόψεις, ενός μοναχού, ενός νομάρχη και μίας ομάδας βοσκών, καθώς και τα βιώματά τους μέσα από τον ορεινό όγκο που τους περιβάλει και από ένα μεγάλο τεχνικό έργο που θα αλλάξει την περιοχή τους.
Το ντοκιμαντέρ πήρε μέρος στο Διαγωνισμό Ταινιών Τεκμηρίωσης (Documentaries)
για το Περιβάλλον και την Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών του Ε.Μ.Π. όπου και διακρίθηκε.http://vimeo.com/34081738

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ 130 ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΄

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ 130 ΧΡΟΝΙΑ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΄

(Διοργάνωση από την Ομοσπονδία Θεσσαλικών Σωματείων Αττικής

«Η ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ» υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας)

Αθήνα 19-20 Νοεμβρίου 2011 – Αίθουσα « Παρνασσός »

1^η Συνεδρία(11.οο – 12.οο)

ΑΡΓΙΘΕΑ  ΚΑΙ  ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Εισηγητής: Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου, Δικηγόρος Αθηνών

                                                                   Λαογράφος, Συγγραφές 
                  

Κυρίες και Κύριοι,

πολύ μεγάλη η τιμή που μου έγινε από την Πανθεσσαλική Στέγη να είμαι εισηγητής σήμερα στο Συνέδριο για τα 130 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλίας από τον Τουρκικό ζυγό, μα και πολύ μεγάλο το φορτίο του θέματος που ανέλαβα- που γίνεται ακόμα πιο βαρύ στους ώμους μου - όταν σε μικρό χρονικό περιθώριο καλούμαι να το αναπτύξω. Ένεκα τούτου σας ενημερώνω εξ αρχής  πως θα περιορισθώ σε ορισμένα ιστορικά γεγονότα και ζητήματα που αφορούν την ΑΡΓΙΘΕΑ και τη συμμετοχή της στην απελευθέρωση της ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ .  Η όλη μου δε εργασία θα παραδοθεί στο Προεδρείο για να συμπεριληφθεί σε τυχόν έκδοση Πρακτικών του Συνεδρίου.

     Η Θεσσαλία υπήρξε κοιτίδα του Πνεύματος και του Ελληνικού Πολιτισμού.

     Ένα μικρό τμήμα αυτής είναι ο ορεινός και δυσπρόσιτος τους χειμερινούς μήνες - ακόμα και σήμερα – Δήμος Αργιθέας Καρδίτσας στα Δυτικά των Αγράφων και με όρια που ακουμπούν στους Νομούς Τρικάλων, Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, με φράχτη προς την Άρτα το μυθικό Αχελώο στη σύνδεση της Θεσσαλίας με την Ήπειρο μέσω της Γέφυρας Κοράκου.

      Προ της ισχύος του νόμου ΔΝΖ ήτο ένας από τους δέκα τρείς Δήμους του Νομού Καρδίτσας ( σήμερα ένας από τους επτά) και περιελάμβανε τις Κοινότητες: Αραχωβίτσας(Μάραθος), Αργυρίου, Βλασίου, Βραγγιανών, Γρυμπιανών(σήμερα οικισμός Βραγγιανών), Σελιπιανών (Καταφύλλι), Σπυρέλου(Πετροχώρι), Μεζήλου(Δροσάτο), Λεοντίτου, Κομπλεσίου(Φουντωτό), Στεφανιάδος, Κουμπουριανών, Πετρίλου, Λιασκόβου(Πετρωτό), Τριζώλου(Καρυά), Μεσοβουνίου, Κνισσόβου(Αργιθέα), Γλογοβίτσας(Θερινό), Μολεντζικού(Καλή Κώμη), Μαρτεντσικού(Ελληνικά) και Μπουκοβίτσας( Ανθηρό).

     Τα χωριά της Αργιθέας είναι εγκατασπαρμένα, ως αητοφωλιές, στις πλαγιές των βουνών των Αγράφων της Πίνδου με τις άγριες φυσικές ομορφιές, με τους κατοίκους της κυρίως φτωχούς γεωργοκτηνοτρόφους, που χαρίσματα έχουν τα ευγενικά αισθήματα- τον αλτρουϊσμό, την παροιμιώδη φιλοξενία, την πατριωτική συνείδηση. Έδωσαν δε στους απελευθερωτικούς αγώνες, συμμετέχοντας με τα παιδιά τους στις επαναστάσεις κατά των Οθωμανών για την απελευθέρωση του Έθνους, για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας και της Αργιθέας.

     Η φυσική στρατηγική σημασία του γεωγραφικού ανάγλυφου στην Αργιθέα και στα Άγραφα καθώς και στα Ραδοβίζια Άρτας δίνει σημαντικό πλεονέκτημα για επαναστατικές ενέργειες. Οι γέφυρες στον Αχελώο και στους παραποτάμους του (Κοράκου, Λιασκόβου, Τριζόλου, Αργιθέας, Μεζήλου, Στεφανιάδας  και Μαρτεντσικού- σήμερα Ελληνικών), οι οχυρές θέσεις στο Σιάμ (Οξυά), στον Άγιο Νικόλαο και κατά την παραποτάμια οδό στον Τυρολόγο, στην Παναγία τη Σπηλιώτισσα, στη Στεφανιάδα και στην Κρανιά-Λούκα με τις εξόδους από Τρία Σύνορα Πετρίλου και από Λεοντίτου – Στεφανιάδα προς την Ελεύθερη Ελλάδα, τα περάσματα του Τυμπάνου, το Καλατόρι κι ο Πουλημένος, το Κάστρο του Χαϊντούτη, τα 5 Αδέρφια καθώς και τα στενά της Πόρτας και του Μουζακίου όποιος τα κατείχε είχε και τον έλεγχο της περιοχής.

     Αφού βέβαια μιλάμε για απελευθέρωση της Θεσσαλίας περιληπτικά να θυμίσω πως Πρόδρομοι στην Επανάσταση του 1821 υπήρξαν οι Θεσσαλοί  Ρήγας Φεραίος (Εθνομάρτυρας), Διονύσιος Σκυλόσοφος ή Φιλόσοφος, ο Επίσκοπος Φαναρίου Σεραφείμ, οι σφαγιασθέντες κατά τα Ορλωφικά 3.000 Τρικαλινοί και Λαρισινοί, οι Μεγάλοι Λόγιοι Άνθιμος Γαζής, Κων/νος Κούμας, ο Φιλιππίδης, ο Οικονόμου εξ Οικονόμων και τόσοι άλλοι.

     Περιληπτικά επίσης να αναφέρω πως στα βουνά της Θεσσαλίας έδρασαν από τις μεγαλύτερες μορφές Αρματωλοί και Κλέφτες όπως ο Κατσαντώνης κι ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, οι ανδρείοι Στουρνάρας, Χατζηπέτρος, Βλαχάβας, Νικοτσάρας, Μπουκουβάλας, Μπασδέκης, Καρατάσος, Γάτσος, Γεωργάκης Ολύμπιος κ.α. Όλοι γνωρίζετε και γνωρίζουμε πως στην Επανάσταση του 1821 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ξεσηκώνει τα Άγραφα, οι Στουρνάρηδες τα χωριά του Ασπροποτάμου και ο Άνθιμος Γαζής το Πήλιο.

     Ανέφερα τα παραπάνω για να φτάσω και στην Αργιθέα.

     Οι Τούρκοι στα Άγραφα και στην Αργιθέα για πρώτη φορά εγκαθίστανται το 1832 στην Οριογραμμή του νέου Ελληνικού Κράτους αφού η Αργιθέα με τη συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως στις 21.7.1932 έμενε υπό τον έλεγχό τους και τα σύνορα ήταν από την Αφωρεσμένη Κομπλεσίου ως το Φελίκι και τη Μυρμιτζάλα Βραγγιανών. Οι οροφυλακές των Τούρκων εγκαθίστανται σε φυλάκια, όπως Στεφανιάδας-Βραγκιανών. Στο Λιάσκοβο (Πετρωτό) είχαν την έδρα του Λόχου και την έδρα της διοίκησης της περιοχής. Στη θρυλική Γέφυρα Κοράκου έφκιασαν τις ΚΟΥΛΙΕΣ, μία από την πλευρά της Αργιθέας που στέκεται όρθια και σήμερα και περιμένει την αναστήλωσή της και μια από την πλευρά της Βρεσθενίτσας Άρτας.

     Ο εκ Λιασκόβου(Πετρωτού) Αργιθέας Αθανάσιος Αλεξανδρής, μυημένος στη Φιλική Εταιρία, παίρνει μέρος στην Επανάσταση του 1821- συλλαμβάνεται και γλιτώνει από θαύμα τον απαγχονισμό. Μαζί με τον Χατζηπέτρο καταφεύγουν στο Μεσολόγγι, ενώ οι Ζαχαράκης και Δημήτριος Τσολάκογλου απαγχονίζονται στη Λάρισα τη εντολή του Χουρσίτ Πασά.

     Ο Αθανάσιος Αλεξανδρής και όλη η οικογένεια των Αλεξανδραίων είναι πρώτοι και παντού στους Αγώνες όπως θα δούμε αμέσως μετά.  Στην Επανάσταση του 1854 υπό την αρχηγία του Χατζηπέτρου είναι πρωτεργάτης στην Αργιθέα και στα Άγραφα μαζί με τον επίσης μεγάλο Αργιθεάτη επαναστάτη Γεώργιο Καραούλη από τη Στεφανιάδα.

     Στην Επανάσταση του 1867 ο ίδιος συμμετέχει υπό τον σωματάρχην Κυριάκην.

     Στην Επανάσταση του 1878 μετέχουν οι Αργιθεάτες Δημήτριος και Γεώργιος Αλεξανδρής, ο Θ. Ποζιός και άλλοι υπό τον ηρωϊκό αξιωματικό Κ. Ισχόμαχο και παίρνουν μέρος στις μάχες του Μουζακίου και της Πόρτας παζάρ καθώς και στη σημαντική μάχη της Ματαράγκας, όπου δοξάστηκε η μαχόμενη Θεσσαλία και απορούσαν οι ξένοι- ενημερωμένοι από ανταποκριτές τους.

     Στη μάχη του Μουζακίου λείπει ο Μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης Γεώργιος Καραούλης που έχει χάσει τη ζωή του το 1874 σε ατύχημα.

Σε αυτή τη μάχη φέρεται να ηγείται ενός τμήματος και να πολεμάει          ο Μποκοβιτσιάνος( Ανθηριώτης) Φώτιος Τσαντούλας μετέπειτα Δήμαρχος της Αργιθέας.  Σημειούται εδώ με την ευκαιρία πως οι Δημήτριος Αλεξανδρής, Φώτιος Τσαντούλας και Δημητρούλας Οικονόμου(από τα Βραγγιανά), καταξιωμένοι από τους αγώνες τους στην περιοχή μας για την ελευθερία έγιναν οι πρώτοι Δήμαρχοι του νεοσυσταθέντος Δήμου Αργιθέας.

      Οι επαχθείς φόροι καθώς και οι Αλβανοί φοροεισπράκτορες και τα αποσπάσματά τους που είναι ο φόβος και ο τρόμος των Ελλήνων,(ακόμα και των Αργιθεατών όπως προκύπτει από τη μεγάλη σφαγή που έκαμαν στην Αγία Σωτήρα Βραγκιανών και αλλού) κάνουν ανυπόφορη τη ζωή  . Η Ρωσική Κυβέρνηση( για τους δικούς της λόγους και συμφέροντα) υπέθαλψε το όραμα των Ελλήνων για την επανάσταση του 1854 αν και όπως προκύπτει από έγγραφα της μυστικής διπλωματίας ο Τσάρος Νικόλαος ο Α΄ δηλώνει το Φεβρουάριο του 1855 στον Άγγλο πρεσβευτή Χάμιλτον: « Δεν επιθυμώ την Ελλάδα μεγάλην ή την επανίδρυσιν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Θα επεθύμουν να φονευθεί και ο τελευταίος Ρώσος στρατιώτης και να εξοδεύσω και το τελευταίον ρούβλιον, παρά να επιτρέψω την εδαφικήν επέκτασιν της Ελλάδος»  .

     Ευνόητο είναι πως οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις – ΑγγλοΓάλλοι- έχοντας αντίθετα συμφέροντα με τους Ρώσους είναι υπέρ των Τούρκων.

     Τα σύνορα του Ελληνικού Κράτους το 1830 άφησαν αλύτρωτη και  εκτός τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και όλη τη Βόρεια Ελλάδα αφού αυτά σταμάτησαν στο Δομοκό. Ο αγώνας της δεν έπαψε από το 1828 ως το 1881 με σημαντικά γεγονότα και με επαναστατικά κινήματα-σκληρές μάχες που εκδηλώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα σε Ήπειρο και Θεσσαλία.

     Άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων και αγωνιστές του 1821 όπως οι Κων/νος Παπαρρηγόπουλος, Αλέξανδρος Ραγκαβής, Παναγιώτης Σούτσος, Κίτσος Τζαβέλλας, Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, Θεόδωρος Γρίβας, Νικόλαος Φιλάρετος κ.α. συντηρούν τις σπίθες της φωτιάς για την απελευθέρωση και στηρίζουν τον αγώνα παντοίω τρόπω.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1854

     Προοίμιο της Επανάστασης του 1854 είναι οι συγκρούσεις στις 25.12.1853 στη Σκουληκαριά  και στις 15.1.1854 η Σημαία υψώνεται στα Ραδοβίζια Άρτας και συγκεκριμένα στο χωριό Μπότσι (σημερινή Μεγαλόχαρη). Σημειούται εδώ η αδερφική σχέση που συνδέει τους Αργιθεάτες με τους Ραδοβιζινούς (ο Αθανάσιος Αλεξανδρής, ο Γεώργιος Καραούλης, οι Γιαννούλης και Αθανάσιος Οικονόμου από Βραγκιανά, ο Γεώργιος Καναβός από το Ανθηρό έχουν με τους Κοσσυβακαίους από το Μπότσι φιλικές σχέσεις- είναι άλλωστε και Προεστοί στα Χωριά τους).

     Στα μέσα Ιανουαρίου 1854 η επανάσταση από τα Ραδοβίζια περνάει στην Αργιθέα  ενώ την ίδια χρονική στιγμή ο Δημήτριος Τσιγαρίδας, Οπλαρχηγός των Αγράφων, με 300 ενόπλους χτυπά τις Τούρκικες φρουρές στη Νευρόπολη και στην Καστανιά Καρδίτσας.

     Τον Ιανουάριο του 1854 έφτασε από το Βάλτο στα Βραγκιανά ο Κώτσος Μανωλίδης με σώμα 35 εθελοντών και εκεί αφού στρατολογεί άνδρες από Αργύρι και Σελιπιανά(Καταφύλλι) καθώς και από Γρυμπιανά- Βραγκιανά επιτίθεται κατά της Τούρκικης φρουράς στο Φελίκι και τους απωθεί προς τη Γέφυρα Κοράκου. Μαθαίνοντας το γεγονός αυτό ο διοικητής των Τούρκων Αλήκος Σελίτσανης που είναι στρατοπεδευμένος στο Λιάσκοβο απειλεί με εκδίκηση και χαλασμό τους Αργιθεάτες ζητώντας τους υποταγή.

     Στις 18-20 Ιανουαρίου 1854 ο πόθος για την ελευθέρωση οδηγεί την Αργιθέα στην Επανάσταση. Οι Αλεξανδρήδες από το Λιάσκοβο, ο Γεώργιος Καραούλης από Στεφανιάδα, ο Γιαννούλης Οικονόμου από Βραγκιανά, ο Γεώργιος Καναβός από Μπουκοβίτσα και οι άλλοι Πρόκριτοι των Χωριών ξεσηκώνουν τον κόσμο και επανδρώνουν τα πρώτα επαναστατικά τμήματα.

     Από τις μέχρι τώρα υπάρχουσες βιβλιογραφίες παρουσιάζονται τρείς διαφορετικές εκδοχές για το χωριό της Αργιθέας όπου έγινε η Επαναστατική σύσκεψη. Τις αναφέρω, δίχως να πιστεύω πως αυτές οφείλονται σε τοπικισμό κάποιων εκ των συγγραφέων ούτε και εμού αφού ουδείς εξ αυτών αναφέρεται για το Χωριό του.

     α) Κατά τον καθηγητή-ιστορικό Χρήστο Γκλέζο(από Πετρωτό Αργιθέας) η σύσκεψη αυτή έγινε στο Μοναστήρι της Παναγίας Επισκοπής Βραγκιανών. Η επανάσταση κηρύσσεται επίσημα στις 25.1.1854

     Σε δύο(2) ενθυμήσεις που βρήκε ο Χρήστος Γκλέζος στις 21.8.1984 σε ένα παλαιό Πεντηκοστάριο του Αγ. Νικολάου Πετρωτού γραμμένες από τον Α. Μητρόπουλο καταγράφονται τα γεγονότα ως εξής:

           

          1854 Γεναρίου 26 Λιάσκοβον

κάνω θύμησην  τον καιρόν που έκαμαν την

επανάστασιν τα Βραγγιανά στο μοναστήρι

Επισκοπή οι Πρόκριτοί μας Θανάσης Αλεξαντρής,

Γιαννούλης Κονόμος, Καραούλης, Ε. Θεοδοσόπουλος,

Πουζιός, Ματσούκης, Μανώλης και άλλοι

υπόγραψαν την προκήρυξιν.

                           Α. Μητρόπουλος ο γράψας

(Κατά τη γνώμη μου ο Ματσούκης είναι ο Ραδοβιζινός οπλαρχηγός

και ο Μανώλης είναι ο Κώτσος Μανωλίδης).

     Στις 25.Ιανουαρίου 1854, ημέρα του Αγ. Γρηγορίου, στην Παναγία Επισκοπή δίνεται ο παρακάτω όρκος:

     « Ορκίζομαι εις το ιερόν ευαγγέλιον, εις την Αγίαν Τριάδαν και τον Εσταυρωμένον, ότι λαμβάνων εις χείρας τα όπλα δεν θέλω καταθέσει αυτά ει μη αφού αποδιώξω τους τυράννους μου Οσμανλήδες από την γήν των πατέρων μου, αποκαθιστών ελευθέραν την πατρίδαν μου. Ορκίζομαι προσέτι εις τον Ύψιστον ότι θέλω υπερασπίζεσθαι την σημαίαν και τους συντρόφους μου, χύνων αν χρεία το καλέσει και την τελευταίαν σταλαματιάν του αίματός μου υπέρ αυτών>>.

     Αμέσως μετά συνέταξαν την επαναστατικήν προκήρυξιν (δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΙΩΝ των Αθηνών στις 9.2.1854 – Χρ. Γκλέζος σελίς 312) με την οποίαν καλούσαν τους Αγραφιώτες- Αργιθεάτες σε εξέγερση κατά των Τούρκων. Αυτή έχει επί λέξει:

                              «Τουρκικά» Άγραφα 26.1.1854

Πατριώται,

Φωνή ήχησεν εις τας ακοάς ότι συμπολίται μας Ηπειρώται ήρπασαν τα όπλα ζητούντες την ανεξαρτησίαν των, έναντι του προ αιώνων τυράννου. Δράξατε όθεν, συμπατριώται, τα όπλα σας, θέσατε την χείραν σας εις την καρδίαν σας, στρέψατε τα όμματά σας προς την ανατολήν και ευχόμενοι προς τον Ύψιστον κινηθήτε, μιμηθείτε τους προγόνους μας και χύσατε το αίμα προς τιμήν της Πατρίδος, της Θρησκείας, της Τιμής και της Ελευθερίας.

     Σεις δε οι ελεύθεροι πατριώται των ελευθέρων Αγράφων, οι ελευθερωθέντες κατά το σώμα και δεδουλωμένοι κατά την καρδίαν, δώσατε χείρα βοηθείας προσκαλούντες και τους σποράδην ευρισκομένους εις την ελευθέραν Ελλάδα Αγραφιώτας.

                            Οι Πρόκριτοι των Τουρκικών Αγράφων».

    Σημειώνεται πως η ίδια εφημερίδα ΑΙΩΝ των Αθηνών στις 30 Ιανουαρίου του 1854 σε άρθρο της έγραφε:

     «Από Κοράκου γεφύρι μέχρι Πετρίλου επαναστάτησαν όλα τα χωρία. Και συγκεντρωθέντες 400 περίπου εις Μικρά Βραγγιανά και Στεφανιάδα, υπό τας διαταγάς διαφόρων Προεστών του Τόπου, Χριστιανών Κολιτζίδων και του Γεωργίου Καραούλη διευθύνθησαν τη 25 Ιανουαρίου εις χωρίον Σιάμι( σημερινή Οξυά) και εκείθεν συμπεριλαμβάνοντες άλλους 100 οπλοφόρους Χριστιανούς, μεταβαίνουσι εις Τρίκαλα.

     Απόσπασμά τι δε συγκείμενον εξ εκατό εκ των ανωτέρω 400 έμεινεν εις το χωρίον Λιάσκο(βο) πολιορκούντες στενώς τον Αλήκον, πρώην κολτζήν, όστις πιστεύεται ότι ήδη παρεδόθη».

     Ο στρατηγικός σχεδιασμός φέρεται έτσι να είχε την εξής διάταξη:

     Ο Γεώργιος Καραούλης με το τμήμα του κινήθηκε από Βραγγιανά προς το χωριό του Στεφανιάδα και εκείθεν προς Πετρίλο-Σιάμ(Οξυά) και εξεδίωξε τους Τούρκους από την Ανατολική Αργιθέα.

     Ο Αλεξανδρής με τον Κώτσο Μανωλίδη κινήθηκαν προς Λιάσκοβο(Πετρωτό) όπου φέρεται να πείσθηκε ο Τούρκος Αλήκος Σελίτζανης μετά από συνεννόηση με τον Αλεξανδρή και να έφυγε για τα Τρίκαλα. Τα παραπάνω γεγονότα προκύπτουν από ενθύμηση του Α. Μητρόπουλου , όπως αναφέρει ο Χρήστος Γκλέζος (σελ.313) και έχει ως εξής: 

               « 1854 Γεναρίου 29 Λιασκόβου κάνω θύμησην

Τον καιρόν όπου ο Θανάσης Αλεξαντρής έκαμε καπάκια με τους Τούρκους, τον Αλήκον να….φύγουν στο Μουζάκι και συμφωνήσαμεν όλοι εμείς. Οι Τούρκοι έφυγαν ασφαλείς. Το γράφω για θύμηση. Τι θα γένει ο Θεός ξέρει.

     Ταμπούρια έκατσαν στη Μποκοβίτσα(Ανθηρό)και σώμα στο Σιάμου ( Οξυά). Ήρθαν αρβανίτες 150 εις Μποκοβίτσα και φύγαν άπρακτοι από Κατούσι εις Παλιοκαρυά.»

                                         Ο ίδιος γράψας/ Α. Μητρόπουλος 

     β)Κατά τον Βραγκιανίτη συγγραφέα Βασίλειο Κοτσιώρη και τον καθηγητή Δημήτριο Κουτρούμπα – που δέχεται την άποψη του Κοτσιώρη- η προκήρυξη υπογράφηκε στην Παναγία τη Σπηλιώτισσα.

     γ) Κατά τον αείμνηστο Δημήτριο Αγραφιώτη (από Αργιθέα - παλαιό Κνίσσοβο) και τον Χρήστο Μηλίτση η σύσκεψη έγινε στη Μπουκοβίτσα( σημερινό Ανθηρό) όπου συνάχθηκαν οι Αλεξανδρήδες από το Λιάσκοβο, οι Οικονομαίοι από Βραγκιανά και οι Χαϊντούτης (Λεοντίτο) με Γεώργιο Καραούλη από Στεφανιάδα( δεξί του χέρι και πρωτοπαλλήκαρό του είχε τον Μποκοβιτσάνο Παναγιώτη Κορλό του Γεωργίου ).

      Στη σελίδα 15 αναφέρει ο Αγραφιώτης πως έφτασε στην Αργιθέα και στρατοπέδευσε στη Στεφανιάδα ο δασονόμος Κώτσος Μανωλίδης με 35 παληκάρια του  … Την άλλη μέρα ξημέρωσαν στη Μπουκοβίτσα, όπου συγκρότησαν το στρατόπεδό τους οριστικά. Εκεί έφτασαν κι ενίσχυσαν αριθμητικά την επαναστατική δύναμη ο Καραούλης, ο Σελίμης, ο Οικονόμου και οι Αλεξανδραίοι.

     Στη δε σημείωση με αριθμό 38 που έχει στην ίδια σελίδα ο Αγραφιώτης γράφει επί λέξει: Πιστεύουμε, χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε το ρόλο του μοναστηριού της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας, πως δεν υπάρχει λόγος να δεχτεί κανείς την άποψη του Β. Ε. Κοτσιώρη, που τη δέχτηκε και ο Δ. Κουτρούμπας στη διατριβή του(βλέπε σημείωσή μας 28 παραπάνω) ότι δηλαδή η προκήρυξη αυτή υπογράφτηκε στο μοναστήρι της Σπηλιάς. Στις 26.1.1854 το σύνολο των προκρίτων και των σωματαρχών της αρτινής περιοχής και της αργιθεάτικης κατά κύριο λόγο βρισκόταν στη Μπουκοβίτσα και ανάμεσά τους κι αυτοί που, κατά τον Κοτσιώρη, υπόγραψαν την προκήρυξη: Αλεξανδραίοι, Οικονόμου και Σελίμης. Εκεί ήταν και ο Κώτσος Μανωλίδης κι ο Καραούλης. Δεν είναι καν λογικό να υποστηρίξει κανείς πως ξεκίνησαν όλοι μαζί , έκαναν το δρόμο Μπουκοβίτσας-Σπηλιάς, απλώς, για να υπογράψουν την προκήρυξή τους, ενώ μπορούσαν μια χαρά να πάνε στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στο ίδιο χωριό και να δώσουν επίσημο και θρησκευτικό τόνο. στο  βαρυσήμαντο αυτό έγγραφό τους. Αξίζει να παρατηρηθεί ότι η απόσταση ως τη Σπηλιώτισσα είναι αρκετά μεγάλη κι ο δρόμος δύσκολος.

     Κατά πληροφορίες που προσωπικά είχα από γεροντότερους Ανθηριώτες και με ιστορικό λόγο- ως γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα- τους Γεώργιο Γώγο ή Παπασπύρο, Σπύρο Μπαλάνο του Πέτρου, Κων/νο ή Κώτσιο Κουτή ή Καναβό του Φωτίου και Δημοσθένη Καναβό του Χαραλάμπους αλλά και από τον πατέρα μου Νικόλαο Παπαδημητρίου του Ηλία φαίνεται πως πράγματι στη Μπουκοβίτσα έγινε συγκέντρωση στην οικία του Προεστού Γεωργίου Καναβού( σώζεται η πιστόλα του)- στενού φίλου του Αθανασίου Αλεξανδρή και μυημένου από αυτόν –στην οποία συμμετείχε και ο ιερέας Δημήτριος Παπαδημητρίου. Ανάφεραν για παρουσίες του Αλεξαντρή, του Καραούλη( δεξί του χέρι ο Ανθηριώτης Παναγιώτης Κορλός όπως προείπα), του Κονόμου από τα Βραγγιανά και ενός  Κώστα Μανώλη(προφανώς του Κώτσου Μανωλίδη). Εδώ έδωσαν λόγο τιμής και όρκο για την Επανάσταση και εν συνεχεία έδωσαν μυστικά τόπο συνάντησης την Παναγία τη Σπηλιώτισσα που είναι στο μέσον της Αργιθέας και έχει σπουδαία στρατηγική και οχυρωματική θέση. Εκεί μετέβησαν και οχυρώθηκαν, αργότερα δε πολιορκήθηκαν οι επαναστάτες από τους πασάδες των Ιωαννίνων και των Τρικάλων.

     Κατά τη γνώμη μου οι Αργιθεάτες που ήσαν μυημένοι και κινούσαν τα νήματα της επανάστασης, για να μη γίνουν αντιληπτοί από τους Τούρκους και Τουρκαλβανούς για τις κινήσεις τους, με βάση και το γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής, συγκεντρώθηκαν μυστικά στην Παναγία Επισκοπή Βραγκιανών, στη Μπουκοβίτσα και στο Πετρίλο σε προεπαναστατικές ίσως συσκέψεις και ζήτησαν από τους Προκρίτους να πάρουν τον αγώνα της απελευθέρωσης στην πλάτη τους, να βγουν μπροστά με τα όπλα και να εκδιώξουν τις φρουρές των Τουρκαλβανών από τα χωριά. Και ύστερα, αφού συμφώνησαν, και πάλι διακριτικά συμπτύχθηκαν προς την Παναγία τη Σπηλιώτισσα όπου και ορκίσθηκαν και κήρυξαν και από εκεί την επανάσταση, ίσως επαναλαμβάνοντας τον όρκο. Και αυτό γιατί φαίνεται αδιαμφισβήτητος ο όρκος στην Παναγία Επισκοπή μετά την παραπάνω ενθύμηση που ανεύρε και δημοσίευσε ο καθηγητής Χρ. Γκλέζος. Λόγω του περιορισμένου του χρόνου δεν μπορώ να επεκταθώ περαιτέρω με λεπτομέρειες.

     Να σημειώσω εδώ πως οι Ιερές Μονές της Αργιθέας ( Παναγία Σπηλιάς, Κώστη, Αγία Σωτήρα Βραγκιανών, Μονή Πετρίλου, Μονή Βλασίου, Μονή Κατουσίου κ.α) καθώς και οι Μονές Αγ. Τριάδας στη Σκλάταινα και Αγίου Γεωργίου στο Μαυρομμάτι  βοήθησαν την πνευματική δραστηριότητα και τη διάδοση των γραμμάτων βοηθώντας και στους απελευθερωτικούς αγώνες. Υπήρξαν καταφύγια των διωκομένων, αποθήκες πυρομαχικών και για αυτό έγιναν στόχος των εχθρών με επιδρομές, καταστροφές, λεηλασίες και σφαγές. Όπως δε παρατηρούμε και από τη βιβλιογραφία τα περισσότερα στοιχεία για τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου διασώθηκαν από ενθυμήσεις σε Ευαγγέλια και γενικά σε εκκλησιαστικά βιβλία, ακόμα και σε τοίχους. Επί παραδείγματι στον τοίχο του νάρθηκα της Μονής Κατουσίου διασώθηκε ενθύμηση ότι: «Κατά την 16^ην Μαΐου 1854 επέρασαν επαναστάται υπό τον αρχηγόν Ιω(άννην) Κώσταν και αφιέρωσαν μία φοράδα»   

      Να μην ξεχνάμε πως οι επαναστάτες στα Ραδοβίζια επικράτησαν και οι Τούρκοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα φυλάκιά τους στα χωριά της Άρτας.

    - Από επιστολή του Δημάρχου Απεραντίων Αθανασίου Αναγνώστου προς τον έπαρχο Ευρυτανίας προκύπτουν μεταξύ άλλων τα εξής:

       «………..Ο Ιωάννης Ράγκος κατέλαβε το χωρίον Βρεμενίστα-Βρεστενίτσα(σήμερα Πηγές) του Ραδοβιζίου, ο δε Σωτήρης Στράτος, διαβάς την γέφυραν Κοράκου φθάνει μετ’ ου πολύ εις Μικρά Βραγγιανά μεθ’ ικανού αριθμού πολεμοφοδίων…».

-         Από αναφορά του λοχαγού Μ. Αδάμ(από Καρίτσα) προς το Διοικητή του στο Καρπενήσι : « …ο Σωμα/ρχης Σωτ. Στράτος με 300 άντρες στρατωνίσθηκε στο Πετρίλο, ενώ ο Ιωάννης Ράγκος στη Μποκοβίτσα(Ανθηρό)  και στο Κνίσσοβο( Αργιθέα)».

-          

     Να σημειωθεί πως επαναστατούν και στα Χωριά των Αγράφων Καρδίτσας όπως τούτο δείκνυται από την παρακάτω προκύρηξη:             « Πανέλληνες

   Επί αιώνας τέσσαρας υπό την τυραννίαν των βαρβάρων διατελούντες και μη δυνάμενοι, καθό Έλληνες και ημείς, να ανεχθώμεν τας κακώσεις, τας ατιμίας,….δράξαντες και πάλιν τα καριοφίλλια και τας σπάθας εις τα χείρας μας, με τα οποία οι πατέρες μας ανέκτησαν την ελευθερίαν των, ορμώμεν κατά των βαρβάρων δια να τους αποδιώξωμεν εκ της πατρώας γης μας…» (Λ. Γριβέλλας).

                                Εν Καστανιά των Αγράφων τη 22 Φεβρ/ρίου 1854

                                      Οι Πρόκριτοι των Χωριών του Τμήματος

     Η παράθεση εδώ της Προκήρυξης γίνεται για να πιστοποιηθεί πως η Επανάσταση ήρθε από τα Ραδοβίζια Άρτας και την Αργιθέα και εξαπλώθηκε και στα υπόλοιπα Χωριά των Αγράφων.

     Αυτό το διάστημα ο Μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης που ονομάζεται Γεώργιος Καραούλης και δεν έχει καμία σχέση με τον Γεώργιο Καναβού Οικονόμου( περί αυτού θα αναφέρω αμέσως παρακάτω στα της επαναστάσεως του 1866 και της τότε προκηρύξεως) συνεχίζει τη δράση του κατευθυνόμενος με τον Αντώνιο Μπουκουβάλα και 340 ενόπλους προς το Νεοχώρι και πρωτοστατεί την 1 Μαρτίου 1854 σε μάχη κοντά στα Κανάλια, στις 7 Μαρτίου σε σφοδρή μάχη κοντά στο Φανάρι με τους Τουρκαλβανούς του Ισμαήλ Φράσαρη και στα μέσα Απριλίου 1854 στις μάχες στο Βελέσι-Μεγάλο Παλαμά και συνεχίζει τον κλεφτοπόλεμο ως το Σεπτέμβριο του 1854.

     Γεγονότα για την Αργιθέα και την Επανάσταση του 1854 αποδεικνύονται και από τα παρακάτω έγγραφα, ήτοι:

-         Από επιστολή-έγγραφο του Δημάρχου Απεραντίων

-          «14 Φεβρουαρίου 1854- προς το Βασιλικόν Επαρχείον Ευρυτανίας- Περί των εν Τουρκία Επαναστατών

-         Οι εν Τουρκία επαναστάται Χριστιανοί 600 τον αριθμόν, ευρίσκονται εις Πετρίλον και Μπουκοβίτζαν προτιθέμενοι ημέραν παρ΄ημέραν να εισβάλωσι εις τας πεδιάδας της Θεσσαλίας, αλλ’ ο χειμών κατέκλυσεν αυτούς, ώστε είναι αδύνατον ήδη να διέλθωσι τα χιονοσκέπαστα απέραντα όρη των Αγράφων »

-          

-         Από έτερο έγγραφο: « Εν Καρίτζα τη 22 Φεβρουαρίου 1854

-          3^ος Λόχος Ι ελαφρό τάγμα της Οροφυλακής

-           Προς την Διοίκησιν του Τάγματος Καρπενήσσι.

-         …….Περί καταστάσεως της Θεσσαλίας

Πληροφορούμεν την διοίκησιν του τάγματος ότι αναχωρούντες χθές λίαν πρωί από Πετρίλον μεθ’ όλου του υπό τας διαταγάς μου λόχου κατέλαβε το χωρίον τούτου ο Συνταγματάρχης Σωτήρης Στράτος με τους 300 οπαδούς του…»

     Όπως γνωρίζουμε η απελευθέρωση στην περιοχή των Ραδοβιζίων Άρτας, στην Αργιθέα και ευρύτερα στη Θεσσαλία δεν ήρθε με την επανάσταση του 1854. Ο αγώνας χάθηκε άδοξα αφού «οι σύμμαχοι» Αγγλο-Γάλλοι απέκλεισαν τον Πειραιά με το στόλο τους και υποχρέωσαν τους Βασιλείς Όθωνα και Αμαλία και την Κυβέρνηση να ανακαλέσουν το στρατό από τη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Είναι οι ίδιοι που «διατάζουν και σήμερα…». Οι αγώνες και οι θυσίες πήγαν χαμένες. Οι Τούρκοι επανήλθαν…τα χωριά καταστράφηκαν και ο κόσμος έφυγε για την Ελεύθερη- για την Παλιά Ελλάδα. Η οικογένεια Αλεξανδρή φέρεται να μετοίκησε στο Ματσούκι του Αγρινίου και κάποιοι στη Λαμία.

    Ιστορική και άκρως συγκινητική είναι Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ του Χριστόδουλου Χατζηπέτρου που πρέπει να διδάσκεται και που έχει ως εξής:  

 « Στρατιώται, Θεσσαλοί των Αγράφων, της Πίνδου, του Ολύμπου.

Αποσυρόμεθα του αγώνος κύπτοντες εις τα ακαταμαχήτους περιστάσεις. Αλλ’ η γη των πατέρων μας , ο τόπος της γεννήσεώς μας είναι δίκαια απαράγραπτα δια παντός. Αν και προς καιρόν αποχωρούμεν, δεν λησμονούμεν. Αποθέτομεν τα όπλα ευέλπιδες ότι οι δυνατοί της γης θέλουσι εννοήσει»

Όμως « οι σταυραετοί του Ολύμπου» και « τα ξεφτέρια των Αγράφων» του Ρήγα Φεραίου δεν θα ησυχάσουν. Άλλωστε δεν τους αφήνουν προς τούτο και οι θηριωδίες των Τουρκαλβανών.

     Στις 18 Δεκεμβρίου 1862  Τουρκαλβανοί ήρθαν από την Άρτα και λεηλάτησαν την Αγια Σωτήρα Βραγκιανών σκοτώνοντας τον ηγούμενο Κωνσταντίνο, τον ιερέα Αθανάσιο Οικονόμου και έξι ακόμα λεηλατώντας τα πολύτιμα ιερά σκεύη. Υπάρχει βέβαια και προδοσία εδώ από ντόπιους όπως φαίνεται.

Σχετικό ποίημα αναφέρει:

                  Ο Άσπρος να κατέβαζε κι ο Κόρακας να έπεφτε

                  να μην περάσουν τα σκυλιά, αυτός ο σκύλο Τσέτσας

                  που πάτησε την Παναγιά και την Αγιά Σωτήρα.

                 Έσφαξε τον Κωνστάντινο και τον Παπαοικονόμου…

…..Το 1862 η προφορική παράδοση(Αντρέας Ηλία Χόντζιας 1899-1997) λέει πως οι Τούρκοι έκαψαν σπίτια στο Πετρίλο, πως οι Πετριλιώτες οχυρώθηκαν στη Μονή που πολιορκήθηκε και στη μάχη σκοτώθηκε ο Πάνος Βλαχογιάννης.

                 ΗΠΕΙΡΟ-ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ  ΑΓΩΝΑΣ 1866-69

     Το 1864 ο Αθανάσιος Αλεξανδρής με το πρόσχημα να χτυπήσει στην Αργιθέα τη ληστεία πείθει-  φτάνοντας ως τον ανώτερο Διοικητή των Τούρκων στη Θεσσαλονίκη- να αναλάβουν την τήρηση της τάξης οι Προεστοί. Έτσι με τον Χαλήλ πασά οργανώνουν την Αστυνομία με 350 άνδρες σε όλη την περιοχή.

     Τον Οκτώβριο του 1866 στο χωριό Ζεμενίκο(Σερμενίκο;)  ο φοροεισπράκτορας κακομεταχειρίζεται τους μη έχοντες να πληρώσουν που αντιστέκονται και σκοτώνεται ένας χωροφύλακας..

     Αρχές Δεκεμβρίου του 1866  οι κάτοικοι της Αργιθέας και των Αγράφων ως και του Ραδοβιζίου  μη αντέχοντας τις θηριωδίες των Τουρκαλβανών, αρνούνται να συμμορφωθούν ακόμα και στις υποδείξεις των προκρίτων,  ξεσηκώθηκαν και πάλι με επικεφαλής το Γεώργιο Καραούλη, τον Αθανάσιο Αλεξανδρή, τον Απόστολο Τόλια, τον Αθάνατο από το Μπλάσδο  κ.α.

     Ο Δημήτριος Κουτρούμπας γράφει:

« Στο Κεφαλοχώρι Πετρίλο Αγράφων από το οποίο είχε εκδιωχθεί η Τουρκαλβανική φρουρά του τοπικού δερβέναγα Ιλιάσμπεη Τάβλιαρη είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 200 επαναστάτες, οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς. Εγκατέστησαν εκεί και το αρχηγείο τους, εξέλεξαν ως Αρχηγούς τον Αθανάσιο Αλεξανδρή από το Λιάσκοβο, τον Αγραφιώτη και παλιό αρματωλό Γιώργο Καραούλη, το Χειμαριώτη Κ. Κυριάκο, το Νάκο, το Γκόλια, το Γρανίτσα, τον Κοντονίκα και άλλους, συνέστησαν μία «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΑΓΡΑΦΙΩΤΩΝ» και σχεδιάζαν την παραπέρα πορεία του αγώνα. Εγκαθιστούν φρουρά μετά την αποχώρηση των Τουρκαλβανών στη Γέφυρα Κοράκου και έχοντας βάση τα Πετρίλια επεκτείνουν την επαναστατική τους δράση. «Έτσι στις 22 Νοεμβρίου 200 περίπου από αυτούς περικύκλωσαν την Τουρκική φρουρά του Νεοχωρίου Αγράφων(Τουρκαλβανοί με επικεφαλής το Γιακούμπεη)».

    Στις 24.11.1866 οι ίδιοι επαναστάτες επιτέθηκαν στην Αλβανική φρουρά που ήταν στην Καστανιά και επειδή αυτή ενισχύθηκε υποχώρησαν στις 25.11.1866 προς τα χωριά Μαστρογιάννι και Απιδιά όπου και λαμβάνουν είδηση να επιστρέψουν στην Αργιθέα για να υποστηρίξουν το πέρασμα στη θρυλική Γέφυρα Κοράκου . Κατά την έκθεση των γεγονότων από το Δερβέναγα των Αγράφων η μάχη φέρεται να έγινε 26-27.11.1866 και μεταξύ των επικεφαλής είναι ο Γεώργιος Καραούλης.

     Τέλος Νοεμβρίου έρχονται στα Πετρίλια Ραδοβιζινοί επαναστάτες και εκεί στήνεται Κοινό Στρατηγείο. Αναφέρεται στην εφημερίδα ΧΑΡΤΗΣ πως είχαν σφραγίδα που έφερε το θυρεό του Ελληνικού Στέμματος και γύρω τις λέξεις: ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ».

     Τον ίδιο τίτλο με το θυρεό και τις λέξεις «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ η ΘΑΝΑΤΟΣ» είχαν και οι σημαίες τους.

     Επιστολή τους έγραφε:

     « Μη δυνάμενοι πλέον να ανεχθώμεν την τυραννίαν του Σουλτάνου εξεγειρόμεθα…ζητούμεν την ελευθερίαν μας…και την ένωσίν μας μετά της μητρός Ελλάδος…Ημείς σας θεωρούμεν συμπολίτας μας. Εάν θελήσετε να μας κτυπήσετε  ή να μας δολιευθήτε αλλοίμονόν σας…Κοινόν συμφέρον είναι να απαλλαγώμεν και Χριστιανοί και Οθωμανοί, μιας αδίκου και παρανόμου εξουσίας.

                             Εν Πετρίλω τη 2^α Δεκεμβρίου 1866»

Η επιστολή αυτή δεν βρήκε απήχηση.

      2^η επιστολή «Προς τους ευγενεστάτους κ.κ.» λέει:

     Μη δυνάμενοι πλέον να ανεχθώμεν υτην τυραννίαν του Σουλτάνου, ως και εις τας προκηρύξεις μας εμφαίνονται εκτεταμένως τα αίτια ταύτης, ελάβομεν τα όπλα όπως ανακτήσωμεν την ελευθερίαν, ην άπασα η Ελευθέρα Ελλάς κατά το 1821 ανέκτησεν και κατά συνέπειαν σας παρακαλούμεν, ως και πάντα φιλελεύθερον Έλληνα, ίνα δια της παρουσίας και των όπλων του μας συνδράμει»

                                    Εν Πετρίλω τη 2^α Δεκεμβρίου 1866

                                                Η ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ

«Αθανάσιος Αλεξανδρόπουλος-είναι ο Αθανάσιος Αλεξανδρής, Γεώργιος Καναβού Οικονόμου, Γεώργιος Παπαϊωάννης, Θεμιστοκλής Γ. Κουτσόπουλος, Δημήτριος Στάθης και λοιποί, ων τα ονομάτα δια το δυσανάγνωστον δεν δυνάμεθα να αναγνώσωμεν».

     Εδώ σημειώνω την προσωπική μου θέση πως ο Γεώργιος Καναβού Οικονόμου δεν είναι ένα πρόσωπο και το πρόσωπο αυτό δεν είναι ο Γεώργιος Καραούλης όπως εσφαλμένα αναφέρεται από τον Δημήτριο Κουτρούμπα. Πρόκειται περί δύο προσώπων, εκ των οποίων ο ένας είναι ο Μποκοβιτσάνος Προεστός Γεώργιος Καναβός που αποδεδειγμένα είναι στον Αγώνα από την Επανάσταση του 1854, ο δε άλλος είναι με το επώνυμο Οικονόμου και προφανώς είναι ή από Πετρίλο ή από Βραγκιανά. Επώνυμο Καναβός δεν είχε λόγο να φέρει ο Γεώργιος Καραούλης αφού δεν είχε καταγωγή (συγγένεια) από αυτούς όπως εσφαλμένα αναγράφεται από τον Δημήτριο Κουτσούμπα.

     Ο Γεώργιος Καραούλης είχε επώνυμο ΑΡΑΠΟΣΤΕΡΓΙΟΣ και καταγόταν από την Άρτα. Έπίσης επώνυμο Καναβός δεν υπήρχε ούτε τότε ούτε και σήμερα υπάρχει σε άλλο Χωριό της Αργιθέας πλην της Μπουκοβίτσας(Ανθηρό) όπου η μεγάλη γενεά των Καναβαίων αριθμεί τουλάχιστον 300 μέλη.

     Στο διάστημα αυτό οι Ραδοβιζινοί έχουν έδρα τη Βρεστενίτσα(Πηγές) Άρτας και από το Δεκέμβριο του 1866 οι Αργιθεάτες – Αγραφιώτες επαναστάτες κάμουν έδρα τους την ιστορική Μονή Σπηλιάς όπου και συστήνουν στις 11.12.1866 Κοινό Αρχηγείο «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ».

     Στα τέλη του 1866 εκτυλίσσεται κρίση στο Ηπειρωτικό κλιμάκιο και αποσύρεται ο Πρόεδρος της Προσωρινής Διοίκησης Ηπειρωτικού Αγώνα Αντρέας Κοσσυβάκης από το Μπότσι(Μεγαλόχαρη) . Ο Αργιθεάτης Οπλαρχηγός Γεώργιος Καραούλης μεταβαίνει στο Μπότσι- συναντιέται με τους Ηπειρώτες αρχηγούς και προσπαθούν να πείσουν τον Κοσσυβάκη – ζητούσε αναβολή του Αγώνα για την Άνοιξη λόγω του χειμώνα. Δεν επήλθε συνεννόηση και ο Γ. Καραούλης επιστρέφει στην Αργιθέα για συνέχιση του Αγώνα. Οι δυνάμεις των ανέρχονται σε 1000 ενόπλους.

     Παραθέτουμε εδώ την υπ΄αριθμ. θ3 Διαταγή της Προσωρινής Διοίκησης ΗπειροΘεσσαλίας:

                               Προς τον Σωματάρχην Κύριον Ιωάννην Σελίμην

     Παρακαλείσθε να μεταβήτε και να τεθήτε εις τας διαταγάς του οπλαρχηγού Γεωργίου Καραούλη παρά του οποίου θέλετε λαμβάνει περαιτέρω οδηγίας.

                                            Εν σπιλιά τη 27^η Δεκεμβρίου 1866

                                                         Η Διοίκησις

Αθαν. Αλεξανδρής, Θωμάς Μοζιόπουλος, Β. Ζαχαράκης., Ι. Οικονόμου, Ι. Γεωργίου, Ν. Τσιάκαλος.

-         Στην επανάσταση του 1866-67 με επικεφαλής τους Αλεξανδρή, Καραούλη και άλλους ελέγχονταν η γέφυρα.

-         Στις 27 και 28.12.1866 έγινε σφοδρή μάχη και επικρατούν οι επαναστάτες. Οι Τούρκοι στις 28.12.1866 αναγκάζονται και στέλλουν νέες δυνάμεις στη Γέφυρα υπό τον δερβέναγα Χαλήλβεη Φράσαρη

-         Στις 5.1.1867 ο Γάλλος Πρόξενος στα Ιωάννινα ΣΑΜΠΟΥΑΣΩ αποσταλείς από τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις φίλα προσκείμενες στην Τουρκία φθάνει στη Γέφυρα Κοράκου όπου συναντά τους 54 εκπροσώπους των Ηπειρω-Θεσσαλών επαναστατών και τους καλεί να αποχωρήσουν.

-         Εκεί οι Γεώργιος Καραούλης  και Αθανάσιος Αλεξανδρής απευθυνόμενοι στον Γάλλο λένε μεταξύ άλλων:

-         Γ. Καραούλης:«Ζωή με τον Τούρκον δεν υποφέρεται πλέον, Κύριε Πρόξενε ή θα χαθώμεν ή του Σουλτάνου υπήκοοι δεν θα τελώμεν εις το μέλλον».

-         Αθ. Αλεξανδρής: « Κύριε Πρόξενε, εάν πράγματι ενδιαφέρεστε δι’ ημάς, δια το καλόν ημών και την ειρήνην και ασφάλειαν εις την περιοχήν, τότε βοηθήσατε δια της Κυβερνήσεώς σας να ελευθερωθώμεν από τον απεχθή ζυγόν των Οθωμανών, άλλως αδίκως κοπιάσατε και κοπιάζετε ίνα μας πείσητε να παύσωμεν τον περί ελευθερίας και δικαιοσύνης αγώναν μας. Ημείς ωρκίσθημεν ή να νικήσωμεν και ζήσωμεν ελεύθεροι ή ν’ αποθάνωμεν πολεμούντες δια την ελευθερίαν μας» 

-          

-          Έχοντας αποκτήσει άποψη του χώρου ο Γάλλος πρότεινε στους Τούρκους να επιχειρήσουν ζεύξη του Αχελώου με φουσκωμένους ασκούς ζώων, πράγμα που έπραξαν στις 16. 1.1867 καταφέρνοντας να περάσουν και από τα πλάγια να ξαφνιάσουν τους επαναστάτες που μπροστά στον όγκο του εχθρού και στην τροπή των πραγμάτων στις 17.1.1867 οπισθοχωρούν εγκαταλείποντας τη Γέφυρα Κοράκου, που είναι το μοναδικό πέρασμα και μεγίστης σημασίας. Σημειωτέον πως ήταν η μεγαλύτερη μονότοξη γέφυρα των Βαλκανίων με άνοιγμα βάσης 46 μέτρα και ύψος 26 μέτρα και από τις δυό της πλευρές υπήρχαν Τούρκιες Κούλιες-Τελωνεία.

-          

Οπισθοχωρώντας από τη Γέφυρα Κοράκου οι Επαναστάτες σχημάτισαν μία ομάδα με τους Γ. Καραούλη, Αντρέα Ζαχαράκη, Αντρέα Γρανίτσα, Δημήτριο Κουτσουράκη, Ιωάννη Κοντονίκα κ.α  με 200 άντρες και στο δρόμο προς τη Σπηλιώτισσα πέφτουν επάνω σε 2.500 χιλιάδες Τουρκαλβανούς του δερβέναγα Χαλήλ Πασά- συγκρούονται και φτάνοντας τη νύχτα στη Μονή κυκλώθηκαν εκεί και από νέες δυνάμεις του εχθρού Ιμπραήμ πασά των Ιωαννίνων( 1500 τακτικοί και 500 άτακτοι) που ήρθε μέσω Βαλκάνου-Μαρτεντσικού-Μποκοβίτσας - Τριζόλου και κατέλαβε τη Στεφανιάδα.

Στις 25.1.1867 - 90 επαναστάτες με τους οπλαρχηγούς των –μεταξύ αυτών και οι Αλεξανδρής και Γ. Αγραφιώτης- καταφέρουν και διασπούν τον κλοιό διαφεύγοντας προς Στεφανιάδα όπου συναντιούνται με τον Γ. Καραούλη.

Στη συνέχεια οι οπλαρχηγοί Κυριάκος Καράμπασης και Κωσταρέλος με τα σπαθιά τους επιχειρούν ηρωϊκή έξοδο. Εμειναν πίσω περί τους 35 επαναστάτες ως τις 4.2.1867 που και αυτοί, ενώ κανονιοβολείται η Μονή Σπηλιάς, επιχειρούν έξοδο αφήνοντας πίσω 5 νεκρούς.

Στα τέλη Ιανουαρίου 1867 στην ομάδα 50 Αγραφιωτών που έχουν καταφύγει στη Μονή Ρεντίνας είναι και ο Γ. Καραούλης. Δυνάμεις 1000 αντρών και πλέον του Χαλήλ Πασά κυριεύουν τη Μονή και διασώζονται μόλις 10 επαναστάτες μεταξύ των οποίων και ο Γ. Καραούλης που κατευθύνεται προς Νευρόπολη και Αργιθέα.

Στις 2 Μαρτίου 1867 η Προσωρινή Κυβέρνηση Ηπείρου-Θεσσαλίας από το Μεζήλο που είχε την έδρα της έστειλε κατά της Τουρκικής φρουράς στη Γέφυρα Κοράκου τους Αντρέα Ζαχαράκη, Δημήτριο Αλεξανδρή, Κων/νο Κρίκα και Γεώργιο Ντρούβα με αρκετές δυνάμεις οι οποίες σε συνεργασία με τις Ραδοβυζινές δυνάμεις, μετά πεισματώδη και πολύνεκρη μάχη ανακατέλαβαν τη Γέφυρα και επανασύνδεσαν τα δυο στρατόπεδά τους.

Στα τέλη Μαρτίου του 1867 οι Γ. Καραούλης και Κοντονίκας ανακαταλαμβάνουν τη Μονή Σπηλιάς.

Σε ενθύμηση στο Μηνιαίο Μαΐου (εκδ. 1742) του Αγ. Νικολάου Λιασκόβου σημειούται: «1867 Απριλίου 28 Λιάσκοβον. Κάνω θύμησην τον καιρόν που ήρθαν ταμπούρια εις Βραγκιανά και Λιάσκοβον και Μποκοβίτζα και Παλιοχώρια και έκατζαν ταμπούρια μήνες δέκα, 1800 νομάτοι εις όλα τα χωριά. Το γράφω δια θύμησην…».

Το Φεβρουάριο του 1869 στη συνδιάσκεψη των Παρισίων υπό την απειλή των Τούρκων οι Ευρωπαίοι υποχρέωσαν το ελεύθερο Ελληνικό Κράτος να εγκαταλείψει τον αγώνα των επαναστατών και οι περισσότεροι έγιναν πρόσφυγες-κυρίως στη Λαμία- π.χ η οικογένεια Αλεξανδρή.

Οι Λάμπρος Γριβέλλας και Γεώργιος Κλήμος γράφουν για τους

επαναστάτες του Ηπειρο-Θεσσαλικού Αγώνα:

« Μόνοι και αβοήθητοι έγραψαν ιστορία και δόξασαν τη Γέφυρα Κοράκου, τη Μονή Σπηλιάς και τη Ρεντίνα. Το σημαντικώτερο όμως ανατάραξαν και πάλι- 10 χρόνια μετά την επανάσταση του 1854, τα πνεύματα των υποδούλων και μεταλαμπάδευσαν τη φλόγα της ελευθερίας στο απελευθερωτικό κίνημα του 1877-78 που έφερε την ένωση της Θεσσαλίας και μέρος της Ηπείρου με τη μητέρα Ελλάδα».

                          ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1878-79

-         Στην Επανάσταση του 1877-78 οι αδερφοί Γιωργάκης και Δημήτριος Αλεξανδρής οργάνωσαν τον αγώνα για την απελευθέρωση στην Αργιθέα. Πρώτος ήρθε τα Χριστούγεννα του 1877 στο Λιάσκοβο ο Γιωργάκης και λίγο μετά ο Δημήτριος( μυημένοι στους σκοπούς της Αδελφικής Ένωσης) και άρχισαν την οργάνωση του αγώνα στα χωριά της Αργιθέας. Μαζί τους ήταν και οι Ι. Οικονόμου και Π. Κουλουζάκης που οργάνωναν τα Βραγκιανά, Αργύρι, Σελιπιανά.

-         . Ο μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΟΥΛΗΣ  δε ζει πλέον για να συμμετάσχει και να δει σε λίγο Ελεύθερη την Πατρίδα του την Αργιθέα και την Ήπειρο Θεσσαλία για την οποία τόσο αγωνίσθηκε.

-         Τον Ιανουάριο του 1878 η Ελληνική Κυβέρνηση στέλνει στρατό στη Θεσσαλία. Όμως τελεσίγραφο των Μεγάλων Δυνάμεων την αναγκάζει και τον αποσύρει πριν φτάσει στο Δομοκό.  Τότε, εκπλήσσοντας τους πάντες,  170 υπαξιωματικοί-οπλίτες με επικεφαλής τους επιλοχίες Δημήτριο Τερτίππη και Γεώργιο Λάϊο δεν υπακούουν και ορίζοντας επικεφαλής της επανάστασης τον λοχαγό πυροβολικού Κων/νο Ισχόμαχο που βοηθείται από τους αξιωματικούς Γεώργιο Φιλάρετο, Ι. Ιγγλέση και Δημ. Σούτσο συνεχίζουν την πορεία τους για τον αγώνα της απελευθέρωσης της Θεσσαλίας. Ξεσηκώνονται οι Θεσσαλοί από το Πήλιο ως τον Όλυμπο και εκείθεν στα Άγραφα και στον Κάμπο. Αμέτρητες οι μάχες κι οι Τούρκοι δείχνουν πανικό.

-          Στην Αργιθέα οι Τουρκικές φρουρές Βραγκιανών και Λιασκόβου, όπως και της Στεφανιάδας  πανικοβλήθηκαν βλέποντας τον ξεσηκωμό και μετά συμφωνία έφυγαν δια παντός.

-         Το Πετρίλο κατά τον Φιλάρετο απελευθερώθηκε στις 20 Φεβρουαρίου  1878.

-           Οι αδερφοί Αλεξανδρή συγκέντρωσαν δύναμη 360 αντρών και μαζί με τον Οπλαρχηγό του Ραδοβυζίου Ματσούκη ανέλαβαν τη φρούρηση της Γέφυρας του Κοράκου. Οι Αλεξανδραίοι έλαβαν επιχορήγηση 5000 δραχμών για το λόγο ότι αποδεδειγμένα συγκρούσθηκαν με τους Τούρκους στη Γράλιστα, στο Φανάρι και το Μαυρομμάτι, στα Στενά της Πόρτας και στο Μουζάκι και έτσι αντιμετώπισαν τις ανάγκες των 350 και πλέον αντρών του σώματος.

-         Στις 3 Μαρτίου 1878 ο Γιωργάκης Αλεξανδρής έλαβε μέρος στη μάχη των Στενών του Μουζακίου και διακρίθηκε με τους Αργιθεάτες άντρες του. Ο κουνιάδος του Γρηγόρης Στουρνάρας έπιασε τα Στενά της Πόρτας. Στις 4 Μαρτίου  ο Θ. Ζιάκας μπήκε με τους άντρες του μέσα στο Μουζάκι σφίγγοντας τον κλοιό στον Τουρκαρβανίτη Μουσά Γκέκα και τους άντρες του. Δυνάμεις των Τούρκων που έρχονταν από το Φανάρι σε ενίσχυση χτυπήθηκαν από το Δημήτριο Αλεξανδρή ο οποίος στη συνέχεια ήρθε και ταμπουρώθηκα στην Επισκοπή και στα υψώματα του Μπελετσίου ανακόπτοντας τους Τούρκους που ερχόταν από Τρίκαλα. Μετά σφοδρή πολιορκία και εξουθένωσή τους ο Μουσά Γκέκα ζήτησε να παραδοθεί φωνάζοντας «μπέσα για μπέσα».

-               Έγινε η παράδοση και κατά τον ιστορικό Μιλτιάδη Σεϊζάνη, που έλαβε και μέρος στη Μάχη, ο Μουσά Γκέκα απέστειλε το εξής επιστόλιον: «Νταλιάμ-βεη, σήμερα μην κάνης τουφέκι, αύριο κάνε.»  

-         Υπήρξε μετά μία σοβαρή διαφωνία για τους ομήρους μεταξύ των Αλεξανδραίων και ανταρτών που ήθελαν την εξόντωσή τους. Όμως επικράτησε η γνώμη του Αλεξανδρή, του Στουρνάρα και του Αθαν. Τζουβάρα και οι όμηροι εστάλησαν στη Λαμία, όπου και αφέθηκαν ελεύθεροι.

-         Στις 9 Μαρτίου ο Αλεξανδρής με τους Γρανίτσα και Γαζή αφοπλίζουν 8 Τουρκαλβανούς.

-         Στις 11 Μαρτίου του 1878 σε μια σφοδρή επίθεση των Τούρκων με πυροβολικό στην Πόρτα οι επαναστάτες χάνουν τη μάχη- αφήνουν νεκρούς και σκορπίζονται σε διάφορες κατευθύνσεις. Οι Αλεξανδραίοι πήγαν στη Γράλιστα.

-         Στις 21 Μαρτίου 1878 έχουμε την μεγίστης σημασίας μάχη της ΜΑΤΑΡΑΓΚΑΣ  και εν συνεχεία στους Σοφάδες. όπου οι Αργιθεάτες συμμετέχουν και δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα.

-         Στις 2 Απριλίου 1878 αποφασίσθηκε όπως οι Αδερφοί Αλεξανδρή με τους Αδερφούς Ζουλούμη κατέχωσι το Μισσέ Νικόλα(Μεσινικόλα).

-         Στην εφημερίδα «Εθνικόν Πνεύμα» στις 14 Απριλίου του 1878 δημοσιεύεται είδηση που φέρει τους Αλεξανδραίους να βοηθούν στον Όλυμπο με πολεμοφόδια αι άλλα μέσα τους επαναστάτες του Επισκόπου Κίτρους Νικόλαου Δουμπιώτη.

Κυρίες και Κύριοι,

                              Η επανάσταση στην περιοχή Αγράφων και Αργιθέας κρατάει ως το τέλος του 1878. Με πρωτεργάτες τους αδερφούς Αλεξανδρή, τον Καναβό, τους Οικονομαίους, τον Ποζιό κ.λπ  ο αγώνας κατέληξε στην ποθητή Ελευθερία!!!

     Στις 23.6.1880 στο Συνέδριο του Βερολίνου αποφασίζεται η απελευθέρωση της Θεσσαλίας-πλην της Ελασσόνας- και της Άρτας.

     Στις 24.6.1881 υπογράφεται η συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως και στις 18.8.1881 ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στην πόλη της Καρδίτσας.

     Σε ενθύμηση διαβάζουμε: « Αυγούστου 23 1881, της Παναγίας του Σέλτσου, ήρθε η λεφτεριά μας. Ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται σήμερα στα Τρίκαλα, την πρωτεύουσά μας. Εχθές εις το Φανάρι. Ο Δημ. Αλεξανδρής με τον αδερφό του και οι άλλοι αρχηγοί μας είναι εις την υποδοχήν. Εμείς γλεντούμε με τα βιολιά. Ο Θεός έδωσε τη συγκατάθεσή του εις την ελευθερίαν μας. Αυτά δια θύμησην.». 

      Κατά τον Γ. Φιλάρετο η Θεσσαλική Επανάσταση του 1878 δεν στηρίχθηκε από το Εθνικό Κέντρο και την Εθνική Κυβέρνηση. Τους Κυβερνώντες ο Φιλάρετος τους χαρακτήρισε στενοκέφαλους, περίεργους, αδρανείς, αμελείς, αντιφατικούς, αργούς, ασυγχρόνιστους και κοντόφθαλμους.

     Αυτοί οι χαρακτηρισμοί και μόνο, σε συνδυασμό και με τη μόνιμη ταχτική και ανθελληνική στάση και συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης, που και σήμερα η ίδια δυστυχώς συνεχίζει να είναι,  καταδεικνύουν πως η απελευθέρωση της Θεσσαλίας και Άρτας οφείλεται σε ανθρώπους που έμαθαν να είναι Πατριώτες, να ζουν ελεύθεροι!!! Καταδεικνύεται και η συνεισφορά της Αργιθέας και των Επαναστατών της. 

      Η απελευθέρωση της Θεσσαλίας οφείλεται, όπως ακούσατε,  κατά ένα μεγάλο μέρος και στους Αγραφιώτες-Αργιθεάτες – Ασπροποταμίτες  και στους αδελφούς Ραδοβυζινούς που ένιωθαν στην ψυχή τους πως οι λέξεις ΕΛΛΑΔΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι λέξεις ταυτόσημες!!!

     Κυρίες και Κύριοι,

                                      στους Προγόνους μας Αργιθεάτες και όλους όσους  μάχεψαν για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας η σημερινή εκδήλωση είναι η τιμή τους στους αιώνες. Πιστοί στην Πατρίδα αγωνίσθηκαν για την Ελευθερία και εμείς οι νεότεροι Αργιθεάτες να είμαστε υπερήφανοι για αυτούς.

     Το σημερινό μικρό μου πόνημα θα συνεχισθεί στο μέλλον για να τεκμηριωθεί περισσότερο στη μνήμη όσων αγωνίσθηκαν.

                                                    Ευχαριστώ για την υπομονή σας

                                                             Ο    Ε ι σ η γ η τ ή ς

                                                Μενέλαος  Νικ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

                                                   Εξ Ανθηρού Αργιθέας Αγράφων